ଖବରକାଗଜର ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଜନମାନସକୁ ବୁଝିବା ଏବଂ ତାକୁ ଭାଷାକ୍ଷମ କରାଇବା । ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଞ୍ଛନୀୟ ଚେତନାକୁ ଜାଗ୍ରତ କରାଇବା ଏବଂ ତୃତୀୟଟି ନିର୍ଭୀକତାର...
କାହିଁ ଦୂରେ ଶୈଶବ ଅତୀତ, ଧୂଳିଖେଳ ଶୃତି ଅତି ପ୍ରାୟ ବିତ୍ତ ।
ବଡ଼ିସକାଳୁ ନୂଆ ବୋହୂଟି ସାରି ଘରର ବାସି ପାଇଟି ଲିପେ ଚଉରା ପୂଜେ ତୁଳସୀ ପରିବାରର ଶୁଭ ମନାସୀ ବୁନ୍ଦାବତୀକୁ ଧ୍ୟାୟୀ ସେହି ମୋ ଗାଁ ଭୂଇଁ
ଲଫଙ୍ଗା ବେଶରେ ବୁଲ ନାହିଁ । ନିଜ ବଳର ବଡ଼ାଇ କହି ବୁଲ ନାହିଁ । ନିଜେ ରାଗିଲେ ବି ଅନ୍ୟକୁ ବାଧିବା ଭଳି କଠୋର କଥା କହ ନାହିଁ...
ପହଞ୍ଚି ସାରିଲେ ଖାଲି ହୁଏ ଦେହ ସମ୍ପର୍କର ହୁଏ ଇତି ସ୍ମୃତିର ଡାଏରୀରେ ବଦଳିଯାଏ ତାରିଖ ଆଗକୁ ମାଡ଼ିଚାଲେ ପାଦ ।
ମଧୁସୂଦନ ଏହି ଯୋତା କାରଖାନାକୁ କାହାରିକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବାକୁ ଚାହିଁ ନଥିଲେ ।
ହେ ଆରାଧ୍ୟ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ଆପଣମାନେ ମତେ ମୋର ସତ୍ୟରକ୍ଷାରେ ସହାୟତା କରନ୍ତୁ । ଆପଣମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ବିନା ମୁଁ ଏହି ସଙ୍କଟରୁ ସ୍ୱଚେଷ୍ଟାରେ ବର୍ତ୍ତିପାରିବି ନାହିଁ...
ବେଳେବେଳେ କହିବା ଆଗରୁ କିଛି କଥା ସରିଯାଏ ମୋର, ସରିବା ଆଗରୁ କବିତା ବୁଝିନେଇ ହଁ ହଁ ଶୁଭେ ତମର ।
କେତେ ଶାନ୍ତ, କେତେ ସରଳ, ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କର ଏ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ! କିନ୍ତୁ କେତେ ଜଟିଳ, କେତେ ଦୁର୍ଭେଦ୍ୟ ଆମର ଏ ସାମାଜିକ ବନ୍ଧନ ?
ମାଆ ର ଅନ୍ଧାର ନିଭୃତ ଗର୍ଭରୁ ମୋହ ଭରା ବଣ ପାହଡ କୋଳରୁ ନିର୍ଝରଣୀ ସମ କୁଳୁ କୁଳୁ ନାଦେ.... ଝରି ଆସେ ଅହରହ ....ଜୀବନ ଏକ ...।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ