କାର୍ ବସ୍ ଯାତ୍ରା ନିରାପଦ ଅଟେ ଦ୍ୱୀ ଚକିଆ ଗତି ଧିର ଝରକା କାନ୍ଥରୁ ଦୂରେ ଛିଡ଼ାହେବା ଅଥବା ଖଟ ଉପର
ମୋଟାମୋଟି କହିବାକୁ ଗଲେ ସଂଖ୍ୟା ଦଶ ଏକ ପୂଣ୍ଣତାର ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ଜୀବନ ଚକ୍ରର ପ୍ରତିକ ।
ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଝାପ୍ସା ଦିଶିଲା ମତୁଆଲା ଆଖିଦୁଇ ଢଳଢଳ ଡୋଳା ସତେ ବୁଝିନେଲା ଯେତେ ମନକଥା ମୋର ନିକଟକୁ ଆସି ଦୁଇ ହାତ ଧରି ପ୍ରେମେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଅଜଣା...
ମିଛ ସୁସ୍ଥ ସମ୍ପର୍କର ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ।
ତୁମ ଉପରେ ମୋର ଅମାପ ଅଗାଧ ବିଶ୍ୱାସ; ଏ ସବୁ କେହି ଜାଣନ୍ତିନି କେହି ଦେଖିନ୍ତି ନି ।
ବେଳେ ବେଳେ ଶୋଭା ଭାବେ ପଚାରିବ ବୋଲି, ଏଇ ବାସି ମୋଟା ରୁଟି ଉପରେ ବାସି ମସଲା ଦିଆ ପିଜା କଣ ଏମିତି ଭଲ ଲାଗୁଚି ??? କିନ୍ତୁ କେବେ...
କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଦିନ ମୋ ଛାତିକୁ ଲହୁଲୁହାଣ କରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜବରଦସ୍ତ ଅତ୍ୟାଚାର କରେ ବିଭତ୍ସ ଅନ୍ଧାର ଶରୀରକୁ ଚାବୁକ୍ରେ ରକ୍ତାକ୍ତ କରେ ଅଣଚାଶ ପବନ, ମୁଁ କାନ୍ଦି ନାହିଁ କି...
ଓଃ. . . ଭଦ୍ରମହିଳା ତେବେ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳର । କର୍ପରେସନ୍ରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ଆଜି ଫେରୁଥିବେ ଘରୁ । ରାସ୍ତା କ୍ରସ୍ କରୁ କରୁ ଦୁର୍ଘଟଣା ।...
ଧୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ- "ଦେବୀମା"ଙ୍କ କୋଳ ପୁଅକୁ ଅଚିହ୍ନା ଲାଗୁଥିବ କାନ୍ଦୁଚି ତ କାନ୍ଦୁ ।"
ଯାହାଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ମୁନିଋଷି ବି ସମର୍ଥ ହୋଇନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ମଣିଷ ଛାର, ଜାଣିପାରିଛି ବୋଲି ଦମ୍ଭ ଧରିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ । ସେ ରାଗିବେ ତ. . ....
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ