ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମତରେ ସଂସାରରେ ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯୋଗ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ୱିତୀୟ ମାର୍ଗ ନାହିଁ ।
ଭତ୍ସନା କରି କହିଗଲା ତା' ପାଟିକୁ ଯା' ଆସିଲା, ନିର୍ଲଜ ଭଳି ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ ? ତୁମେ କ'ଣ ମୋର ଉପଯୁକ୍ତ ?
ଏକଲବ୍ୟ ମୁଁ, ସତ୍ୟ ରକ୍ଷାକରି ସମର୍ପିଲି ମୋର ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠି, ଉଚ୍ଚଜାତି ସଙ୍ଗେ ଏକ ହୋଇ ହାରୁ ହାରୁ ଜିତିଯିବି ବୋଲି ।
ଆଜି ମୋର ଏଇ ବରଷା ପାଣିରେ ଭାସିଯାଏ କେତେ ସ୍ମୃତି ପିଲାଦିନର ସେ ହସ ଖୁସି କଥା ଭାବୁଛି ମୁଁ ଦିନରାତି ।।
ନଇପଡ଼ି ମା'ର ପାଦକୁ ଛୁଇଁଚି ଆଉ ପରେ ପରେ ସିମାନୀକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଶୂନ୍ୟେ ଶୂନ୍ୟେ ତୋଳି ଧରିଚି ଯେ କାହାରି ପାଖରେ ମୋ ଖୁସିର କାରଣ କ'ଣ ପଚାରିବାକୁ...
ଏ ପୃଥିବୀ ତା' ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବ, ଯାଉଥିବ, ଅଚ୍ୟୁତର ତାଳପତ୍ର ପୋଥି ମାଳିକାରେ ସୃଷ୍ଟିର ସଂହାର
ଏବେ ତ ଅପେକ୍ଷାର ଆରମ୍ଭ ମାତ୍ର ଶେଷ କେବେ ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ ।
ବନ୍ଧୁ ! ତୁମେ ଯେପରି ସିଂହକୁ ସଂଳାପରେ ବ୍ୟାପୃତ ରଖି ଆମ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କଲ, ଆମେ ସେମିତି ତାକୁ ବଧ କରି ତମ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କଲୁ ।
ପ୍ରେମ ହିଁ ସମର୍ପଣତା, ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତତା, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପରତା, ସଂଯମତା, କୃତଜ୍ଞତା, ସରଳତା, କୋମଳତା, ମଧୁରତା, ସେଠି ନିଶ୍ଚେ ଅଭାବ ଆତ୍ମୀୟତା ।
ସ୍ୱପ୍ନ ତୋର ମିଳାଅନା, ହଜାଅନା ଆଶା ପୁଣି ସ୍ମୃତିର ପାଣି ଫୋଟକା ପରି, ବଞ୍ଚି ପୁଣି ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ହେବ ଜୀବନ ସହ ତୋତେ କେତେ ସଂଗ୍ରାମ କରି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ