ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ମାନଙ୍କୁ ଗଢ଼ି ତୋଳେ ସିଏ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବା ରାହାଟି ଦେଖାଏ ।
ହେତୁ ପାଇବା ଦିନଠୁଁ ଦେଖି ଆସିଛି, ବାପ, ଅଜା, ଅଣଅଜାମାନଙ୍କୁ ଶୁଣି ଆସିଛି; ଚଉଦ ପୁରୁଷଙ୍କ କଥା; ଜଳ, ଜମି, ଜଙ୍ଗଲ ହିଁ ଭରସା, ଧର୍ତି ହିଁ ମା, ହର୍ତ୍ତାକର୍ତା...
ଆମେସବୁ ଚାଷୀ ଚାଷ ତ ମୂଳ ତମରି ପେଟ ପାଇଁ ଆମେ ଖଟୁଥିଲେ ଆଣ୍ଠେଇ ପେଟେଇ ତମେ ଖୋଜୁଅଛ ଛାଇ ।।
ବିଲୁପ୍ତ ଲାଙ୍ଗୁଡ ସନ୍ଧାନରେ ତମେମାନେ ଭିଆଇବ ନାନାଦି ବିଷମ, ବିଚିତ୍ର ଓ ବୀଭତ୍ସ ବ୍ୟାପାର ।
ଜମାଦାର କହିଥିଲା ଛାତିରୁ ଶାଢୀ ଖସାଇ ଦେଲେ ଗରାଖ ଜୁଟିଯିବେ । ଦଣ୍ଡି ମାରି ସେ ପରିବା ବିକିଦେବ ।
ଦେଖି ଦେଖି ସହେ, ଆଉ ସହି ସହି ଦେଖେ ଏ ନିରୀହ କଲମ । ଚିତ୍କାର କରି କରି – କ୍ଲାନ୍ତ ପଡିଯାଇଛି ସେ, ପରାସ୍ତ କରିପାରେନି ଏ ବହୁରୁପୀମାନଙ୍କୁ...
ମା’ ତାର ଖଁ ଖଁ ହେଇ ବେଦମ୍ ହେଲାଣି ବାରି ପଟ ଝର୍କାରେ କଳା ନାଗର ଫଣା ସେ ଦି ଥର ଦେଖିଲାଣି ମନ ତାର ଛଟ୍ପଟ୍ ହଉଛି ହେଲେ...
ଅନ୍ୟାୟୀ ଏ’ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅତୀତ ଆଦରେ ଜାଳୁଛି ତନ ଭବିଷ୍ୟତ ଏବେ କଲାଣି ମାନ ଉଦାସେ କଟୁଛି ଦିନ, ଅବୁଝା ଏ’ ବର୍ତ୍ତମାନ
ଭାରତ ଭାଗ୍ୟାକାଶରେ ସଂନ୍ତ୍ରାସର କଳାବାଦଲ ଏବେ ବି ଘୁରି ବୁଲୁଛି ଯେଉଁଥିରେ ସୀମାନ୍ତରୁ ଗୁଳିଗୋଳା ବର୍ଷିବା ଥମିବାର ନାଁ ନେଉ ନାହିଁ ଏବଂ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ସହ ଶିଶୁମାନେ ବି...
ଚାହିଁ ବସିଅଛି ଆକୁଳେ ପିପାସା ନୀତି ପାଦ-ପଦ୍ମ ଦର୍ଶନ ଆଶା ମୁଁ ତ ପ୍ରଭୁ ତୁମ କିଣା ଅନୁଚର
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ