ଲହରୀ ସବୁକୁ ତମେ ଭାବୁଛ, ମୋ ହୃଦୟର, ମୋ ଅନ୍ତସ୍ଥଳର ଆନ୍ଦୋଳନ ବୋଲି । ତମକୁ ଲାଗୁଛି, ତମେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିଛ ବୋଲି, ମୋତେ ବୁଝିପାରୁଛ ବୋଲି । ମୋ...
ନୀଳିମା... ଯେପରି ଅନନ୍ତ ଆକାଶର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି, ଯେପରି ଗଭୀର ସାଗରର ଝଲକ । ଏହା ଥିଲା ଏକ ନାମ ଯାହା କେବଳ ଏକ ପରିଚୟ ନଥିଲା, ବରଂ ଏକ କବିତା,...
କିଛି ଦିନ ପରେ, ଘଟଣାଟିର ତଦନ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ରାଜୀବ ଜାଣିବାକୁ ପାରିଲା ଯେ ସ୍ମୃତିର ନିଜ ଗାଁ ପିଲା ସୁମିତ୍, ସ୍ମୃତିକୁ ଏକପାଖିଆ ଭାବରେ ଭଲ ପାଉଥିଲା ଏବଂ...
ଦୁଃସାହସିକ ଖେଳକସରତକାରୀ ଭଳି ଆମେ ସମତାଳରେ ତଳକୁ ଓହ୍ଳାଇଗଲୁ । ବୁଦା ଡେଇଁ ମାଦାମା ଲେନ ଦେଇ ଘରକୁ ଦୌଡ଼ିଲୁ । ଅବଶ୍ୟ ଆମ ଗତିରେ ଥିଲା ନିରୀହ ମନ୍ଥରତା,...
କେତେଦିନ ଆଉ ଏକା ଏକା ଚଳିବୁ ? ବାହା ହୋଇପଡୁନୁ । ବାମନାର ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ଶିହରଣ ଖେଳିଗଲା । ଆଗ୍ରହରେ କହିଲା, “ ମୁଁ କ'ଣ କେବେ ମନା କରିଛି...
ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଅକଳ୍ପନୀୟ ଖୁସିରେ ବାସନ୍ତୀ ବୋଉ ଧାଇଁ ଆସୁଥିଲା ବାଟଘର ଆଡକୁ । ତା’ ହାତର ବଜ୍ର ପାଣିକାଚସବୁ ଦୂରରୁ ଝଣଝଣ ଶୁଭୁଥାଏ କାନକୁ ।
ମୁଁ ଅନ୍ତିମ ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ କୌତୁହଳୀ ହୋଇପଡ଼ିଲି; ନିଜର ବି ତଥା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବି । ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର କୌଣସି ଶେଷଇଚ୍ଛା ନଥିଲା ।
ଯାଅ ! ତୁମେ ଏ ଘରଛାଡି କୁଆଡେ ଯିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ରହିପାରିବିନି । ମୁଁ ବିବେକ ଘରେ ରହିବି ।
“ବଡ଼ ହେବାପାଇଁ ଥାଏ ଯଦି ଇଚ୍ଛା, ବଡ଼ କର ଆଗ ନିଜ ମନବାଞ୍ଛା ।”
ସବୁ ସମୟର ଖେଳ । ସେ ଦିନ ଆପଣ ଯାହା ଚାହିଁଥିଲେ ଆମେ ମାନି ନେଇଥଲୁ । ଆଜି ଆପଣ ଯାହା ଚାହିଁବେ ତାହା ହିଁ ଆମେ ମାନିବୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ