"ତୁ ଥିଲେ ମୋର ତା' ଚିନ୍ତା ନାହିଁ । ମୁଁ ଜାଣେ ତୁ ମୋ'ଠାରୁ ବି ମୋ ପୁଅର ଦାୟିତ୍ୱ ବେଶ୍ ଭଲ ଭାବରେ ନେଇପାରିବୁ ।" ଲୀନାକୁ ଏଇ...
ଲୀନା କିନ୍ତୁ ତା' ଧୂଳିଖେଳ ଭିତରେ ଆତ୍ମମଗ୍ନ ଥିଲା । ପାଠଶାଠ କ'ଣ ସେ ବୁଝୁନଥିଲା । ତାକୁ ଖାଲି ସାନବାବୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବାକୁ...
ସୋଫାର ଆର ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ିଥିବା ଗାମୁଛାରେ ଝାଳ ପୋଛି ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ ବେଡ୍ରୁମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ପାଇଁ ।
ଏ ପୃଥିବୀ ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ମିତ୍ରା । ମଣିଷ ମନର ଦୁଃଖ ଆଉ ସୁଖ ଏକ ଅବୋଧ୍ୟ କବିତାର ଶିରୋନାମା । ଜୀବନଟା ଏକ ତ୍ରିକୋଣମିତି ।
ଗଙ୍ଗାଜଳ ଦେଉ ଦେଉ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଦୁଇବିନ୍ଦୁ ଲୁହ ଧରି, ବିଧୁବାବୁଙ୍କ ଆଁ ଭିତରେ ପଡ଼ିଗଲା । ସେହି ଲୁହ ରସରେ କି ଯେ ଜୀବନୀ ଶକ୍ତି ଥିଲା. ....
ନିରାଶ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ଶେଷଥର ପାଇଁ ନଦୀର ଅପର ପାର୍ଶକୁ ଦୃଷ୍ଟି ନିକ୍ଷେପ କରି ଗାତ୍ରୋତ୍ଥାନ କଲା, କିନ୍ତୁ ଗୃହାଭିମୁଖୀ ହେବାକୁ ଯାଇ ଅକସ୍ମାତ୍ ସ୍ତମ୍ଭିତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲା
ମାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ଦରମା ବଢୁଛି । ଅଫିସର୍ ଦରମା ସଙ୍ଗରେ କିଳାପୋତି ବଢୁଛି । ଏମ୍.ଏଲ୍.ଏ.ଙ୍କର ଭତ୍ତା ବଢୁଛି । ମୋ ମାଆ ଶହେଟି ଟଙ୍କା ଭତ୍ତା ପାଇଲାନି
ଜୀବନ ଚାଲିଗଲେ ବି ତୁ କାହାକୁ ଏ କଥା କହିବୁ ନାହିଁ କି ମୁଁ କହିବି ନାହିଁ । ନ ହେଲେ ମୁଁ ସତ କହୁଛି, ଅର୍ଜୁନ ବାଆଜୀ ପୋଖରୀକୁ...
କାଳେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପରେ ପୁଣି ବିଛଣାରେ ମଳମୂତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବି ଓ ବୋହୂମାନଙ୍କ କାମ ବଢ଼ାଇ ଘରଦ୍ୱାର ଅସନା କରିବି ସେଥିପାଇଁ ବୋହୂମାନେ ମତେ ଦୁଇଦିନ ହେଲା ଖାଇବା...
ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ତାଙ୍କୁ ଫସାଇବାକୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଂସାର ଉଜାଡ଼ିବାକୁ । ସେ ନିରୁତା ଗଙ୍ଗାଜଳ ଭଳି ପବିତ୍ର ଓ ମୋତେ ସାନଭଉଣୀ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ