ଶିଶୁଟିଏ ଠାରୁ ତେବେ ସେ ଶିଶୁ ହତ୍ୟା ଦୋଷରୁ ବଞ୍ଚିଗଲା ସେ ନିଜ ଶରୀରର ବଳ ପ୍ରୟୋଗରୁ ବଞ୍ଚିଗଲା କିନ୍ତୁ ସେ ହାର ମାନି ନାହିଁ ଶିଶୁଟିର ନିଶ୍ଚଳ ଚରିତ୍ର...
ଆମେ ଏବେ ବିଜ୍ଞାନକୁ ଜିତୁଛୁ ମାଛକୁ ଡବାରେ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ସେ ମାଛକୁ ମଧୁର ପାଣିରେ ରଖି ନ ଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆବିଷ୍କାର କରୁଛୁ
ତା'ର ନିଶାସକ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି କହୁଥିଲା କି କାଲି କାଲି ହିଁ ଆସିବ ତୁମେ ହୋସ୍ ଉଡ଼େଇ ସାରିଛ ତୁମକୁ କାଲିର ଖବର ନାହିଁ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅଛ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ...
ସେ ଯୁବକଟିର ବ୍ୟାକୁଳତାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଗଢ଼ି ଆଲୋଚନା ଶୁଣି ସେ କଠୋର ଦିଶନ୍ତିନି ଯାହା ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଉକୁଟେ ବାରମ୍ୱାର
ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଛି ଆମ ସଭିଁଙ୍କୁ ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ କିଛି ବି ସ୍ୱାର୍ଥ ନାହିଁ ସେ ହସରେ ସେ ହସ ଆମକୁ ମୋହିତ ନୁହେଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି
ତୁ ଯେବେ ଛୋଟ ଶିଶୁ ଥିଲୁ ତୋତେ କାନ୍ଦିବା ମୁଁ ଦେଖି ପାରୁନଥିଲି ଏବେ ମୁଁ ଦେଖି ପାରୁଛି ତୋର କାନ୍ଦିବା !
ଯାଅ ଯେଉଁ ଯାତ୍ରାରେ ଦି'ଦିନର ବିଶ୍ରାମ ମିଳିବ ବୋଧହୁଏ ମା'ଭେଟ ହେବ ଅଥବା ମା'ର ସ୍ମୃତିରେ
ଥରକୁ ଥର ଗୋଟେ କାହାଣୀରୁ ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଟିକେ କମ୍ ବା ବେଶି ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇ ମୁଁ ଗଢ଼ିଦିଏ ଏକ ପୃଥିବୀ ନିଜ ଭିତରେ ଏବଂ ତାକୁ ପହୁଞ୍ଚାଏ ବାହାରକୁ
ହସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ମୋର ମୁଁ ତାକୁ ଛପେଇ ଦେଉଛି କାରଣ ତୁମ ହାତରେ ମୁଁ ନିଜ ବିଚାରରେ ବରବାଦୀ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ
ଏବେ ଫେରାଇ ନେଉଛି ଆଗାମୀ ଦେଖା ସାକ୍ଷାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହଁ ! ସେ କେତେଥର ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ