ଫେରି ଆସନ୍ତା କି ମୋ ପିଲା ଦିନ ବୋଉ କୋଳେ ବସି ଅଝଟ କରିଲେ ଖୋଇ ସେ ଦିଅନ୍ତା ଦେଖାଇ ଜହ୍ନ ମୁଖେ ଦେଇ ଚୁମ୍ବନ ।।
ଯାଅ ! ତୁମେ ଏ ଘରଛାଡି କୁଆଡେ ଯିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ରହିପାରିବିନି । ମୁଁ ବିବେକ ଘରେ ରହିବି ।
ଗାଆଁରେ ସମସ୍ତେ କୁହା କୋହି ହଉଥାନ୍ତି ,ସାତ ଆଠ ବର୍ଷ ହେଲା ଏମାନେ କ ଣ କେହି ନଥିଲେ । ବୁଢ଼ୀ ପାଟିରେ ମିଠା କି ଗୋଟାଏ ଚକ୍ ଲେଟ୍...
ଆହା ! ଗୋଦରି କହୁଛି ଗୋଡ଼କୁ ଅନା । ନିଜେ କେତେ ରୋଗରେ ଘାଣ୍ଟି ହଉଛ । ଔଷଧ ଦେଲେ ଠିକ୍ ସେ ଖାଉନ, ବେଶି ପଇସା ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଇଯିବ...
ନାଇଁମ ସରୁ । ତୁମେ ଟିକେ ବସ , ତୁମେ ପାଖରେ ବସିଲେ ନା ମୋ ମଲା ଦେହରେ ପୁଣି ଜୀବନ ପାଉଛି , ଲାଗୁଛି ସତେ ଯେମିତି କିଛି...
ତୁଣ୍ଡରେ ନ ଥାଏ ସରାଗ କଥା ମୁହଁ ଗରଗର ନାଲିଆ ଲଙ୍କା ।।
ଥରେ ମାତ୍ର ସ୍ନାନ କରାଇ ଦିଅ ମମତାର ଅସରାଏ ବର୍ଷାରେ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ