ଲେଖି ଦେଇଥାଏ ସେ ହାତ କାଟି - ଚୁକ୍ତି ତା'ର କ୍ଷୋଭ ନାହିଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ
ଫଗୁଣେ ସଜା ଫୁଲରେ କେତେ ଯେ ଅଗଣା ପଳାଶ ବଣେ ତ ଫଗୁଣ ଟା ହଜେଇ ଠିକଣା ହେଲା ବାଟବଣା ।।
ଷ୍ଟୁଆର୍ଟ ବ୍ରଡର ସାଥିରେ ନା ଥିଲା ତାର କେବେ ଦେଖା ନା କଥା,
ନା, ଆଶାରେ ବିଶ୍ୱାସରେ, ଏ ନଈ ପାର ହେଇଯିବାକୁ ଜୋର ଲଗେଇବା, ସାହସରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା, ସମୟକୁ
ତବ ଅଂଶ ଅଟୁ ଆମ୍ଭେ ଆହେ ଅନେକବର୍ଣ୍ଣା , ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ସାଜେ ଧରଣୀ ରକ୍ଷାକର ପଟ୍ଟାମ୍ୱରପରିଧାନା।
ଶୀତ ସକାଳର ସେଇ ମଳୟ ପବନ, ମନରେ ଆଣେ ମୋ କେତେ ଅଭୁଲା ସପନ।
ସାଗରଠୁ ବଳି, ତୁମ ପ୍ରେମର ଗଭୀର, ତୁମେ ବାପା ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତା ।
ସତ କହ... ପେଜ ପେଟେ ପି ସାରିଲା ପରେ ଆଉ କଣ ଭୋକ ଥାଏ ??
ତଥାପି ସରିନାହିଁ କାହା ମନରେ ରହିଥିବାର ଆସକ୍ତି ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅନୁରକ୍ତି ଜୀବନ ପ୍ରତି ।।
କିଏ ବା ଖୋଜୁଛି ସେ ପ୍ରୀତି ପ୍ରେମ ମଧୁ, କିଏ ବା ଚାହୁଁଛି ଗୋପ ମାଧୁରୀ,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ