ଖୋଜିବାର ଅନ୍ତ ନାହିଁ ଏଠି, ପାଇବାର ବି, ନ ପାଇବାର ଅନେକ ଅଭେଦ୍ୟ ଦୁର୍ଗ, ଦୁର୍ଗମ ଅନେକ କାମନା, ତଥାପି ମଣିଷ ଖୋଜି ବସେ, ଅନ୍ତ ହୀନ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ର...
ନାହିଁ ତୋଟାମାଳ କିଆ ଗୋହିରୀ ଲୋକ ନାହିଁ ନଦୀ କୁଳୁ ସ୍ୱନ ବାଉଁଶ ବଣରୁ ଶୁଭୁନାହିଁ ଆଉ କୁଆ କୋଇଲୀ ଗୁଞ୍ଜନ ଗାଁ ଚଉପାଢ଼ୀ ପଡ଼ିଅଛି ଖାଲି ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ...
ଯେମିତି ବି ପାରିଲେ ଚେଷ୍ଟାକର ଧୂଳିରେ ମିଶାଇ ଦିଅ ଅବା ଡିନାମାଇଟ୍ରେ କର ଟୁକୁରା ଟୁକୁରା କିମ୍ୱା କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧକର ଫିନିକ୍ସ ପକ୍ଷୀପରି ପୁଣି ଥରେ ଚିତାଭଷ୍ମରୁ ଫେରିପାଇବ ପୂର୍ବର ସତେଜ...
ମୁଣ୍ଡ ସାଙ୍ଗରେ ହାତ ନ ମିଶିଲେ ଅର୍ଥାତ୍ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ କର୍ମର ସଂଯୋଗ ନ ହେଲେ ମନୁଷ୍ୟର ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ବିକାଶ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ
ଛୁଁଇ ଦେଇଗଲ ପାପୁଲିରେ ତୁମ ମୋ ଦେହକୁ ଯେତେବେଳେ , ଆଖି ଭରିଗଲା ମନ ଭରିଗଲା ଖୁସିରେ ମୋ ସେତେବେଳେ ।
ମଦରସ୍ ଡେ ଉପଲକ୍ଷେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏତେ ଦାମୀ ଶାଢୀ, ଗୁଡାଏ ଫୁଲତୋଡା, ବଡ କେକ୍ ଯୋଗାଡ କରିବା କ'ଣ ନିହାତି ଜରୁରୀ ଥିଲା ?
ପୁଣିଥରେ ସେମିତିକା ପାଟି ସହିତ, ଦୁଲଦାଲ, ଭୁସ୍ଭାସ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସୁଦାମବାବୁ ଡ୍ରଇଂରୁମ୍କୁ ଚାଲି ଆସିଲେ ।
ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ଘର ଭିତରୁ ବାହାରିବା ଆଗରୁ ପୁଣିଥରେ ଜୋରରେ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା ଏବଂ ଘରର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଭୂଷୁଡି ପଡିଲା ।
ଏବେ ତୁମର ସପତ୍ନୀ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଜ ପତିଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ବିଧାନ କରାଇ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଛ । ମୋ ଅଜାଣତରେ ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ...
ଦେଖିବାକୁ ବାକି ଅଛି କେଉଁଦିନ ଟେଣ୍ଡର ପଡ଼ିବ ପବନ, ଗଛ, ଛାଇ, ଗାଁ ନଈ ଏସବୁ ଧରିନେବେ ବିଦେଶୀ ସ୍ୱଦେଶୀ ହତବାକ୍, ଗାଁ ମାଟି, ମା' ଭାଇ ସେତେବେଳେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ