ମୋ ମନରେ ଗୋଟିଏ କଥା ବାରଂବାର ଆସୁଥିଲା ବୃତ୍ତି ମିଳିବ । ତେଣୁ କଲେଜରେ ଭର୍ତ୍ତୀ ନିଶ୍ଚତ ।
ତା ଭୁଲର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ରୂପେ ତାକୁ ଜିଜ୍ଞାସାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ହିଁ ପଡିବ । କାରଣ ଜିଜ୍ଞାସା ୟା’ଭିତରେ କନସିଭ୍ କରିଯାଇଥିଲା ।
ସାସୁ ଶ୍ଵଶୁର ପରିବାର, ସ୍ଵାମୀ ଜୀବନ କର୍ମଧାର ଚାହୁଁ ନଥିଲେ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ନ ହେଉ ଜନ୍ମ ତୋର ।।
ଶୋଇ ପାରେ ନା ରାତିରେ ଛାତିରେ ତ ମୋର ପରଶ ତୁମ ଲାଗିକି ରହିଛି ଶିହରଣ ଖେଳିଯାଏ ତ ଦେହରେ ତୁମ ପରଶ କୁତୁ କୁତୁ କରେ ।
ମିଳି ତ ଯାଇଛି ଭାଷା ପାରିଜାତ ପଛକୁ ଲେଉଟ ନାହିଁ, ହଟା ଇଂରେଜୀ ମାଧ୍ୟମ ଭାଇ ଜାତି ସ୍ୱାଭିମାନ ପାଇଁ ।
ସେ ମନେ ମନେ ଭାବିଲା- ଓଧକୁ ଦେଖି ଭୁଆଁ ବିଲେଇ ବାଇ ହେଲେ କ'ଣ ଚଳିବ ?
ଓଡ଼ିଆ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଅଳ୍ପ କଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଅଧିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ କିମ୍ୱା ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ତାହାର ସଂରକ୍ଷଣ ଦିଗରେ ଆଗଭର ହୋଇ ନାହାନ୍ତି ।
କେତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହି ନିଜ ପୁଅ ପାଇଁ ଗୋଟାଏ ସବଳ ଇଚ୍ଛାକୁ ପରିଣତି ବୟସରେ ଦୁର୍ବଳ ଛାତିରେ ସାଇତି ରଖିଥିବା ମଣିଷ ।
ଘରଦିନେ ଆଙ୍କିଥିଲେ ଭୀମଭୋଇ, ବଳରାମ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନନ୍ତ ଶୂନ୍ୟଘର, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭୂଗୋଳ, ସେ ଘରର ନଥିଲା ନକ୍ସା କିମ୍ୱା ରଙ୍ଗର ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଓ ଭାବରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ ପୁନଶ୍ଚ ସଂସାର...
ପିଲାମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ । ଡାକ୍ତର, ଇଂଜିନିୟର୍, କଲେକ୍ଟର । ଏମିତି କେତେ କ'ଣ !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ