ଯୌବନ ସମ୍ଭାରରେ ତୁମେ ଉଛୁଳୁଛ ତୁମର ଲାଲ ଓଠରେ ପ୍ରେମର ମଧୁ ଭରିକି ରହିଛି ଜୁଆର ଭଳି ମାଡି ଯେ ଆସୁଛି ଛୁଇଁ ଯାଉଛି ମୋହର ଓଠକୁ କିଛି ବାଧା...
ନୂଆ ଦୁଇ ଆଖି, ନପରାଇ ଦେଖି ଅନ୍ଧାରରେ ଯାଏ ମିଶି ନୂତନ ଓଠଟି ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ପାରିବା ଆଗରୁ ହସି ।।
ଖାଲି ସେତିକି ନୁହଁ ଦିନେ ନା ଓଳିଏ ପୁରା ସାତ ଦିନ ସାତ ରାତି ସେଇ ବୈଶୀ ମାନେ ଚିଲ ଶାଗୁଣା ପରି ତାକୁ ଖାଇଥିଲେ।
ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ କଲେ ଶୁଦ୍ରଟି ସ୍ୱତଃ ବୁଦ୍ଧ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇ ଯାଏ ! ଏଥି ପାଇଁ ଜଗତର କୌଣସି ପ୍ରମାଣପତ୍ରର ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ !
ଓସିଏ ପଡ଼ିଆର ବାଉଣ୍ଡାରୀ ବାହାରେ, କଦମ୍ବ ମୂଳେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭାରତର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆହୂତି ଦେଇ ଖୁବ ହାଲକା ଅନୁଭବ କଲୁ ।
କେବେ ଏମିତ ମୋ........ଗୋଟେ କଥା ମାନ ଯାହା କହୁଛି ମୁ..........ହସିକରି ଟିକେ ଶୁଣ
ବନ୍ଧୁତା ପରି ପବିତ୍ର ସମ୍ପର୍କ ଦୁନିଆରେ ସତେ କାହିଁ କୃଷ୍ଣ ଆଉ ସୁଦାମାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଭଳି ରହିଥିବା ଅମର ହୋଇ.......।
ସୁମିର ମୁହଁଟା ଲାଲ୍ ହେଇ ଆସିଲା । ସେ ଦୀପଙ୍କର ଆଖିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଚାହିଁ ପାରିଲା ନାହିଁ । ଚୋର ଧରା ପଡ଼ିଗଲା ପରି ତାର ପାଟି ଖନି...
ଶିଶୁ କନ୍ୟାଟି ପ୍ରତି ସମସ୍ତଙ୍କର ‘ଆହା’ ପଦ ଭିତରେ ଯେ ତା’ର ପିତୃପରିଚୟ, ଜନ୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରଶ୍ନ, ତା’ର ଆକସ୍ମିକତାରେ ଆଗମନୀର ଶୁଭ ବା ଅଶୁଭ ସେଙ୍କତ ଆଦି କୁତ୍ସ...
ପୂରୁବ ଝର୍କା ସେପାଖେ ଆସ ତୁମେ ସୂରୁଯଟେ ହୋଇ ଭିତର ଓ ବାହାରର ଅନ୍ଧକାର ଅବା କ୍ଳାନ୍ତିତକ ଧୋଇ ପହିଲି ମୂରୁଜ ବୁଣି ଆଭାହିତ ହୁଏ ଧରା ଦିନଟେ ଅଳସ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ