ସେଦିନ ତାରାଟି ଖସିଲାବେଳେ , ମୁଁ ମାଗିଥିଲି ଜାଣ କାହାକୁ ? ଆମର ସେଇ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିକୁ ଫେରାଇ ଦେବାକୁ !
ପିଲାଦିନୁ ତମେ ନିଜକୁ ଉଇ ହୁଙ୍କା କରିନଥିଲେ ମୁ କି ଆଜି ହିମାଳୟ ହୋଇ ପାରିଥାନ୍ତି ଭାଇ ? ତମେ ଏହି ହିମାଳୟ ଟି ଗଢିବା ପାଇଁ କମ ତ୍ୟାଗ...
ପ୍ରେମ ଜୀବନ ଧାରାର ଏକ ଅଙ୍କାବଙ୍କା ସ୍ରୋତର ଛବି-ପଂକ୍ତି ସେ କଳ୍ପନା ଚିତ୍ରରେ ଥାଏ ଅସୁମାରୀ ଆଶାର ପ୍ରତିଶୃତି । ।
ବୋଧହୁଏ ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକଟି ଏମିତି ଠାଣିରେ ତା ସ୍ୱାମୀକୁ ଡାକୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି ସେ ଟ୍ରେନ୍ ତାକୁ ଦେଖି ଡରିକି ଠିଆ ହୋଇଯିବ...
ସତରେ ତୁମେ କଣ ଏ ଯାଏ ଏତିକି ଜାଣିନ ? ତୁମ ଶରୀର କେବଳ ତୁମର ତା' ଉପରେ ଆଉ କାହାର ବି କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅଧିକାରର ପ୍ରଶ୍ନ ହିଁ...
ମନେ ପକାଇଲେ ଦୁଶୁଛି ଖାଲି ଗୁଡେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା । ଭଲ କଣ ଆଉ କିଛି ବି ମନରେ ନାହିଁ । ଏତେ ଅପମାନ କେବେ କେହି ବି କରିନାହାନ୍ତି ।...
ଧରମା ମୁଣ୍ଡିଟିକୁ ଆକାର ଦେବା ପଶ୍ଚାତ୍ ମୋ ଗର୍ଭେ ଲମ୍ଫ ଦେଇଥିଲା ହେଲେ ତୁ ତ କର୍ମହୀନ ଆସିଗଲୁ । ଏତିକି କହି ସାଗର କଲମଟିକୁ ପୁନଶ୍ଚ ତଟବର୍ତ୍ତୀ କବିଙ୍କ...
ଭାବନ୍ତି ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦେଶ ପାଇଁ ନିସ୍ୱାର୍ଥପର ସେବା କରୁ କରୁ ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଲା ତା' ପାଇଁ କ'ଣ ତା' ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ଏତେ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା କରିପାରିବ ।
ସୁଲଗ୍ନା ନିଜ ସ୍ୱାମୀର ଫେରିବା ବାଟକୁ ଅପେକ୍ଷାକରି ଭାବୁଥିଲା, ଆଜି ଆସିଲା ବେଳେ କେଉଁଟି ମଦ ନିଶାରେ ଗାଡ଼ି ପିଟି ମରିଯାନ୍ତେ କି, ମୁଁ ମୋ ମନର ମଣିଷ ସହ...
ରକତ ନିଗାଡ଼ି ଅମୃତ ଦିଏ ଯଶୋଦା ମା'ଙ୍କ ପରି, ଦଶମାସ କାଳ ଭାରା ବହି ଚାଲେ ଅନୁଶୋଚନା ନ କରି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ