ସେତେବେଳେ ପାଞ୍ଚହଜାର ଟଙ୍କାର ଦରମାରେ ଯେମିତି ଚାଲୁଥିଲା ଘର ଆଜିବି ପଚାଶ ହଜାର ଘରକୁ ଆସିଲେ ସେଇ ଏକାକଥା । ଯେଡେ ବାଉଁଶ ସେଡ଼େ ପୋଲ ।
ପାହାନ୍ତି ତାରା ଯେତେବେଳେ ଚିକ୍ମିକ୍ କରେ ପଶ୍ଚିମ ଆକାଶରେ ସେତେବେଳେ ଘଟଣାଟି ଘଟେ ।।
ମୋ ଆଖି ଜଳକା ହେଇଯାଉଛି କିଏ ଜଣେ ମୁହଁରେ ପଟି ବାନ୍ଧି ହାତରେ ଛୁରୀ ଧରି ଯମଦୂତ ପରି ଦିଶୁଛି ।
ସେ ଯେବେ ପାହାନ୍ତାରୁ ବିଛଣାରୁ ଉଠି ତା' ଅସଜଡ଼ା କେଶକୁ ଭିଡ଼ି ଧରି ଗଣ୍ଠି ଦିଏ ମୋ ଆଶା, ଆକାଂକ୍ଷା ତାକୁ ନେଇ ଦେଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ ଆପଣା ଛାଏଁ...
ବରଷି ଆଶିଷ ଆରୋହିବେ ଦେବ ପାବନ ହୃଦୟ ସ୍ୟନ୍ଦନେ
କ'ଣ କହିବ, ଶୀଘ୍ର କୁହ । ଥଣ୍ଡା ଧରିବ । ଆଉ କ'ଣ ଆଗ ବୟସ ଅଛି ଯେ- ମୁଁ ଆମ କଇଁ ପୋଖରୀକୁ ଦି'ଭାଗ କରି ପହଁରୁଥିବି. ....
ମାଆଙ୍କ ରାଗ ଦେଖି ଟିକିନା କିଛି ନ କହି ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା ।
ଦୁଃଖ ଅଛି ବୋଲି ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିଥାଉ ଏ ଜୀବନେ, ଅସାବଧାନରେ ବିପଦ ବରି କି ଚଳିଥାଉ ସାବଧାନେ !
ବିଜୟେ ବିଭୋର ପରାଜୟେ ହେବ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଅଧୀର, ଆଜିଅଛି ଯାହା ଥିଲା ତ କାହାର କାଲିକି ହେବ ଅନ୍ୟର ।
ପୋଡ଼ି ଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲା । ଡାଳ କିଛି ଉପାଡ଼ି ଆଣି ଖୁଣ୍ଟ ପାଖରେ ରଖିଲା ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ