"ତୁଳସୀ"ର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସ୍ୱତଃପ୍ରବୃତ୍ତ ମନରେ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବନା ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ
ସେ ବର୍ଷ ସେ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକ ବୃତ୍ତି ପାଇବା ପରେ ଇଷ୍ଟେଟ୍ ଅଫିସର୍ ଖୁସି ହୋଇ କଟକର ଏକ ଅଢ଼େଇ ଗୁଣ୍ଠିଆ ସରକାରୀ ଜମି ପୁଅର ଅଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ଗୋଲକ...
ଆସିଲାଣି ଭାସି ପବିତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା, ଆଜାନ୍ର ଧ୍ୱନି, ଜାଗିଛି ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଦେଇ ନିଦ୍ରାରୁ ଧରଣୀ, ସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମେ ଦେଖ ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରକୃତି ଇଙ୍ଗିତ, ଜନମି ନୂଆବର୍ଷ ରଚିବାକୁ ସୁନାର ଜଗତ...
ଦେଖିଛ କି କେହି କେବେ ନ କାନ୍ଦିବା ଲୋକ ଯେବେ କାନ୍ଦେ ଶୁଣିଛ କି କେହି ଯେବେ ନିଜେ ନିଜ କପାଳକୁ ନିନ୍ଦେ ।
ତାକୁ ଜାଳିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ନିଜେ ଜଳିଜଳି ଶେଷ ହୋଇଯିବାକୁ ଶ୍ରେୟ ମଣିଲି ।
କଟକ ଜେଲ୍ରେ ଥିଲାବେଳେ ରାଜବନ୍ଦୀମାନେ ଥରେ ଆନ୍ଦୋଳନ କରି ଲାଠି ମାଡ଼ିର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ମାତ୍ର ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ
ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ ସେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ଆଢୁଆଳରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।
ନିଜକୁ ଭଗବାନ କହୁଥିଲୁ ତୁ, ମୋ ଆଖିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ଠେସି । ତୁଚ୍ଛା ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଉଥିଲି ମୁଁ, ତୋ ପାଦକୁ ମଥାରେ ଘଷି ।।
ଇଏ କହୁଛି ମୁଁ ଟାଣୁଆ ସିଏ କହୁଛି ମୁଁ ଭଲ ବାଣୁଆ । ଇଏ କହୁଛି ମୁଁ ବାହାଣିଆ ସିଏ କହୁଛି ମୁଁ ସିଆଣିଆ ।
ବାବୁ ଇଆଡ଼େ ଗପ ଉପରେ ଗପ ଲେଖି ଚାଲିଛନ୍ତି । ସମ୍ପାଦକ ଏଇଲେ ଅଗ୍ରିମ ଦେଇ କିଣି ନେବେ ସବୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ