କହିଲେ, ଆରେ ହେଇ, ଏ କଣ କରୁଛୁ ? ଖୋଲନା ସେ ବନ୍ଦ ଝରକାକୁ ।
ତୁ, ତ ଚିହ୍ନିଥିବୁ ପ୍ରତି ଇଞ୍ଚ ଦେଖିବାଟା କଣ ବାକି ଥାଏ ଚିହ୍ନିବାରୁ ପରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଲୋ ଚଉଠି
ମନ ମୁତାବକ ବିଚିତ୍ର ଚିତ୍ର ସିଲଟରେ ଗାର ଟାଣି ଥାନ୍ତା ପ୍ରଗଳ୍ଭ ପରି ।
ମୁଁ ଜାଣିଥୁଲି ତୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବୁ । ଏ ଟେଲିଗ୍ରାମ୍ଟା ମୁଁ ହିଁ କରିଥୁଲି !
ମୁଁ ଭୁଲ୍ ଥିଲି ଓ ତୁମେ ଠିକ୍ ଥିଲ ବିନୋଦ, ଜାଗା ପରିବର୍ତ୍ତନ କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟଜନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ - ତାହା ନିଜ ଭିତରେ ହିଁ...
କେତେଯେ ଅଭିପ୍ସାର ଆହ୍ୱାନେ ଅଭିସାର ରଚି ଗନ୍ତବ୍ୟହୀନ ଅମଡ଼ା ପଥ ଚାଲିବାରେ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ