ସମ୍ମାନ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ସ୍ନେହ ଆଦର କରିବାକୁ ହୁଏ । ସାନମାନଙ୍କର ପିଠି ଥାପୁଡେଇ ସାବାସୀ ଦେବାକୁ ହୁଏ । ନିଜ ଅଭିଜ୍ଞତା ବାଂଟି ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ ଓ କ୍ଷମ...
ଇତିହାସକାରମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ଗଭର୍ନର-ଜେନେରାଲ୍ ଭାବେ ମାଉଣ୍ଟବ୍ୟାଟେନ୍ଙ୍କୁ ରଖିବାରେ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଭୂମିକା ମୁଖ୍ୟ ଥିଲା ।
ତବ ଅଂଶ ଅଟୁ ଆମ୍ଭେ ଆହେ ଅନେକବର୍ଣ୍ଣା , ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ସାଜେ ଧରଣୀ ରକ୍ଷାକର ପଟ୍ଟାମ୍ୱରପରିଧାନା।
ଶୀତ ସକାଳର ସେଇ ମଳୟ ପବନ, ମନରେ ଆଣେ ମୋ କେତେ ଅଭୁଲା ସପନ।
ଦଦେଇ.... ଉଠ... । ରାତି ପାହି ସାରିଲାଣି ! ଆଉ ଅପେକ୍ଷା କରି ହେବନି... ଆମେ ନେଇ ଯିବୁ... ।” ନିକୁଞ୍ଜର ଡାକରେ ସଚେତ ହୋଇ ଉଠି ବସିଲେ ଲୋକନାଥ...
ସାଗରଠୁ ବଳି, ତୁମ ପ୍ରେମର ଗଭୀର, ତୁମେ ବାପା ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତା ।
ସତ କହ... ପେଜ ପେଟେ ପି ସାରିଲା ପରେ ଆଉ କଣ ଭୋକ ଥାଏ ??
ତଥାପି ସରିନାହିଁ କାହା ମନରେ ରହିଥିବାର ଆସକ୍ତି ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅନୁରକ୍ତି ଜୀବନ ପ୍ରତି ।।
କିଏ ବା ଖୋଜୁଛି ସେ ପ୍ରୀତି ପ୍ରେମ ମଧୁ, କିଏ ବା ଚାହୁଁଛି ଗୋପ ମାଧୁରୀ,
ଦୁନିଆ ପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ଜଣେ ହସୁଥିବା ମଣିଷ ଟିଏ..... ହେଲେ ଭିତରର ଏହି ଭଙ୍ଗା ଆଇନାକୁ, ଦେଖିବ ବା ଆଉ କିଏ !
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ