ସତ କହିଲ ତମ ଭଲପାଇବା କଣ ଖାଲି ଅଭିନୟ ଥିଲା ?
ଗାଁମୁଣ୍ଡ କଳ ଚେମେଣି ପରି ଭସ୍ ଭସ୍ ବାହାରୁଛି ଧୂଆଁ ବୋଧହୁଏ ଶୀତ ଆସିଛି ।
ଆତ୍ମା ଯେ ଅମର ବିନଶ୍ୟ ଶରୀର ଶରୀର କୁ ମାର ତୁମେ ଚାହଁ ଯେତେ ବାର ଆତ୍ମା କୁ କେ ମାରି ପାରେନା ମା ତୁମେ କି ଜାଣନା ?
ଯୋଉଠି ଜୀବନ ବଂଚିବାକୁ ଦିଏନି କି ମୃତ୍ୟୁ ଆଶ୍ଳେଷି ନିଏନି? ତାରି ଭିତରେ ଭାଙ୍ଗିହେବାଟା ହିଁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ!
କେତେ ମୁଁ ଖୋଜିଲି ପାଉ ନଥିଲି କେଉଁଠି କେମିତି ତୁମେ ହଜିଗଲ ?
ହୁତୁ ହୁତୁ ହୋଇ ଜଳି ଉଠିଲାଣି ଜୁଇ ନିଆଁ ତାଉ ତାଉ ଯାଉ ସେ ଜଳି ଯାଉ................... ସ୍ମୃତି ପ୍ରେତ ହୋଇ ରହୁ
ଶେଷରେ ସମାପ୍ତିହୁଏ ଆଶାନିରାଶାର ସବୁ ହାଡ଼ଭଙ୍ଗା-ପରିଶ୍ରମର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ପରନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ରୋଜଗାର ପାଇଁ ସରକାରୀ-ପ୍ରଯୋକ୍ତି ହବାଟାହିଁ କି ଗବେଷଣାର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା? ।୬।
ଭାବୁଥିଲି ତୁମ ଫଟୋ ସହ ଦୁଇପଦ କଥା ହେବାକୁ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ହେଉପଛେ ଆଜି ଯେପରି ମୁଁ ଚୁପ ରହିଯାଏ
ବରଷା ସାଥେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣହାର ଦେଇ ଆକାଶ ସତେ ଦିଏ ପଠେଇ କ୍ଷେତତ ସୁନେଲି ଦିଶଇ ଜଗତ ଜନ ହସଇ ।।
ପ୍ରିୟାର ଖୁସିରେ ପାଇଁ ନିଜ ଖୁସି, ବଗିଚାରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ସାଥେ ବସି ପ୍ରେୟସୀ ହେଲା ସେ ଆଜି, ପ୍ରେୟସୀ ହେଲା ସେ ଆଜି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ