ଦେହରେ ତାହାର ସବୁଜ ନେଳି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ରଙ୍ଗ ହୋଇଛି ବୋଳି ।
ପ୍ରୀତି ପଲ୍ଲବୀତ ସବୁଜ ପତ୍ରେ ତୁମେ ତ ବାରି ବୁନ୍ଦେ
ସବୁ ଦୁଃଖ ଚାଲିଗଲାପରେ ପୁଣି ଥରେ ଶୂନ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ
ଏନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳର ନିଆଁ ଠାରୁ ଯୁଇନିଆଁ ଯାଏ, ପ୍ରତି ପାହାଚରେ ସେ ନିଜକୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ପାଏ ।
ଦରିଦ୍ରତା ଏପରି ଏକ ଛିଟା , ଯେଉଁ ଛିଟା ର କାଳିମା ଜୀବନକୁ ଅନ୍ଧାରରେ ଭିରିଦିଏ ସିନା , ମାତ୍ର ଆଲୋକର ବହ୍ନି ସୁଦ୍ଧା ସ୍ପର୍ଶ କରେନା । ଏଠି...
ବ୍ୟାଗ ରେ ସଉଦା ଧରି ଯାଉଥାଏ ରାସ୍ତାର ପାଣି ସବୁକୁ ଗୋଇଠା ମାରି ମାରି ବଲ୍ ଖେଳିଲା ପରି ।।
ଭିଡ଼ ଠାରୁ ଟିକିଏ ଦୂରରେ ଠିଆ ମୁଁ ଏକା, କୁନି ଛୁଆଟିଏ, ଭିଡକୁ ଦୂରରୁ ଟୁକ୍ ଟୁକ୍ ଦେଖୁଛି, ଭିଡକୁ ଡର ଲାଗେ, କାଳେ ହଜି ଯିବି,
ରିମ୍ ଝିମ୍ ତାତି ମାତେ ଦୁହିଁ ଙ୍କ ଦେହେ ଧକ୍ ଧକ୍ ହୃଦୟ ନିବିଡ଼ତାର ଛୁଆଁ ଚାହେଁ
ନିଜକୁ ଏ ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟରୁ ତୋଳି ନେବି ମରୁଭୂମିର ବାଲୁକା ମଧ୍ୟକୁ....
ଅନ୍ୟର ଖୁସି ଜଳ ଜଳ ଦିଶେ, ବେଳେବେଳେ ଜଳାଏ ଦିହକୁ,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ