ଦେଉଳ ତ ଥାକ ଥାକ ଇଟା କିମ୍ବା ପଥର ନିର୍ମିତ ଏକ କମନୀୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଚିନ୍ତା ଯେଉଁଠି ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସରେ ଜୀବନ୍ୟାସ ପାଇଥିବା ଏକ ମୂର୍ତ୍ତୀ
ସିଗାରେଟ୍ ପ୍ୟାକେଟ କହିଲେ ମୁଁ ବୁଝେ, ଛୋଟ ଏକ କାଗଜର ଘର ଯା ଭିତରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ ଧାଡି ଧାଡି,
ସ୍ମୃତିର ପାହାଚ ଚଢ଼ି ଥକିଗଲା ପରେ ଲାଗେ ସତେ ଅବା ନୟନରୁ ଉଡି ଯାଇଛି ଆଲୋକ ରୋଷଣୀ ଛାତିତଳୁ ଖସି ପଡିଛି ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ।
ବିନା କୌଣସି ପ୍ରମାଣରେ ଏଭଳି ସଙ୍ଗିନ ଆରୋପ ଏକ ଅକ୍ଷମଣୀୟ ଅପରାଧ ।
ହଁ ତୁମ୍ଭେ ଠିକ କହିଛ ପ୍ରିୟେ । ତୁମ୍ଭେ ଜାଣି ପାରୁନାହଁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ ସତ୍ୟ, ଏହାର ମଧ୍ୟ କାରଣ ଅଛି
ସେ ନଦୀ ଆମ ମାଆ ଗଙ୍ଗାମାତା ତା ନାଆଁ
କାଲୁ ବିହାରୀର ସ୍ୱଭାବ ଅତି ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସରଳ । କଥାବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଅତି ସୁନ୍ଦର । ମୋଟ ଉପରେ କାଲୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମେଳାପୀ ।
ଯେତେବେଳେ ମୋ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲା ଜାଣିଲି ଏହା ଏକ ସ୍ୱପ୍ନ ଥିଲା, ସ୍ୱପ୍ନ ବି ଏତେ ଭୟଙ୍କର ସତ କହିପାରେ ମୋ ହେତୁରେ ନ ଥିଲା ।
ଜଙ୍ଗଲ ଆଜି ରକ୍ତାକ୍ତ ମଣିଷର ଟାଙ୍ଗିଆ ଚୋଟରେ ।
ଅନ୍ଧାର ଆସିଲେ ଖସିପଡ଼େ ଆକାଶ, ଶୋଇପଡନ୍ତି ବନଗିରି, ପଶୁପକ୍ଷୀଗଣ ମାଆମାଟି ପଣତକାନିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଡରରେ ଲୁଚିଥିବା ତାରାମାନେ ନାଚି ନାଚି ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି ଜହ୍ନମାମୁଁ ପିଣ୍ଡା ତଳେ ତଳେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ