ଏତେ ବଡ଼ ଜାଗା ଏମିତି ଖାଲି ପଡ଼ିଲା । ହେଲେ ଖାଲି ଝୁରିବା ଛଡ଼ା ଆଉ ଉପାୟ ବା କ'ଣ ?
ଫାରମ ମାଲିକ ମାଆକୁ ତୋହର ଦେଇଛି ବିକିରି କରି । ହେଇ ସାରିବଣି କାହାର ଆହାର ହେଇ କି ଚିକେନ୍ କରି ।।
ତମ ନନ୍ଦିଘୋଷକୁ ସାତହାତେ ପଛକୁ ଠେଲି ଦେବା ତମ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଆଉ ମୋର ଏକ ଅହଂକାର ।
ସ୍ମୃତି ସ୍ମୃତି ଏକ ନୀଳସାଗର କେତେବେଳେ ଅସରନ୍ତି କଥାର ଭଣ୍ଡାର ତ କେତେବେଳେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଶବ୍ଦର ଜୁଆର । ୨ ।
ଆଉ ଥରେ ଢାଙ୍କି ଦିଅନ୍ତୁନି ମା' ମୋତେ ତୋର ପଣତ କାନିରେ ମୋ ରୂପକୁ ଖିନ୍ଭିନ୍ କରୁଥିବା କଟାକ୍ଷ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଯେଦିନ ତୁ ରଖୁଥିଲୁ ଦୂରେ ।
ତାଟକା ହୋଇ ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା । ତାରା ଆଲୁଅରେ ଧୋବଲା ହୋଇ କ'ଣଟାଏ କରନାଳ ପାଖରେ ଦିଶିଲା । ନୂପୁରୀ ଡାକିଲା କିଏ ସେ ?
ବୁନ୍ଦାଏ ନିଶାରେ ଘୋଟିଯାଏ ମାଟିରୁ ମହୋଦଧି ବିଷପରି ବିଶିରିଯାଏ ବଇଶାଖୀ ତାତି ।
ମୁଁ ସିନା ହାତୀଙ୍କୁ ଶେଷ କରିଛି, ହେଲେ ଅନ୍ୟ ପଶୁପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠାରୁ ଶେଷ ହେଲେ କିପରି ? ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଶ ନ ଥିବା ବୀରାପ୍ପାନ୍
ରଣ-ପିପାସୀ ବାବାଜି ଦଳ ଯୁଦ୍ଧ ଅଭାବରେ, ଦେଶ ଜୟ ଅଭାବରେ, ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରତି ଗଜପତିଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା ଫଳରେ କି ବେଶରେ କେଉଁ ଦୁର୍ଗ ତଳେ ଶେଷ-ଜୀବନ ଶେଷ କଲେ, ତାହା...
ଆଈ ! ବାପା ଟଙ୍କା ଲୋଭରେ ଗୋଟାଏ ବୁଢ଼ା ବରକୁ ମୋତେ ବିଭା ଦେଲେ ମୁଁ ପୋଖରୀକୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିବି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ