ବାରମ୍ୱାର ମନେ ପକେଇ ଦେବି ତୁମେ କେମିତି ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରିବାର କଳାରେ ପ୍ରବୀଣ. . . ଦିନ ତମାମ ଚାରିଆଡ଼େ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖେଇବି ତୁମର ପ୍ରକୃତି ଛବି. ....
ପଞ୍ଚାୟତର ଏ ଲୋକଗୁଡ଼ା ଯିମିତି, ଏ ସରକାର ବି ସିମିତି । ଲୋକ କାଠ କାଟି ଜଙ୍ଗଲ ପଦା କଲେ । ସମୁଦ୍ର ମାନିଲା ନାହିଁ । ମାଡ଼ି ଆସିଲା...
ମୋ ମା'ଟା ପରା ଏବେ ଯାଇଥା' ଆସିଲେ ଯାହା କହିବୁ କରିକି ଦେବି । ରାଗିକି ମୁଁ ଚାଲିଗଲି । ଆଉ କିଛି ସମୟ ପରେ ସେସବୁ କଥା ଭୁଲିଗଲି...
ବର୍ଷ ଆଉ ମାସ ସମୟର ଅନେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ-ଯାଇଛନ୍ତି ଚାଲି ଆକାଶରୁ ମେଘ ଗଛରୁ ପତର
ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା କେହି ଜଣେ ଶୁଭ୍ରତାର ରଙ୍ଗ ଧରି ସ୍ୱଚ୍ଛତାର ସୁଅରେ ଧାଉଁଛି ପ୍ରେମର ରାଗିଣୀ ଗାଉଛି ।
ମୁଁ ନିଜେଇ ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଚିତାଗ୍ନି. . . ଶ୍ମଶାନର ବିଭତ୍ସ ରୂପକୁ ଦେଖି ଭୟ ପାଏନା ।
କବିତା ତେବେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ ଯେବେ ବିଷୟଠୁ ଦୂର ଏବଂ ବସ୍ତୁର ନିକଟରେ ଥାଏ ଏକୁଟିଆ କରିଦିଏ କବିତା
ଏ ଜୀବନ ମରୁବାଲି ଏକାଏକା ଚାଲି ଚାଲି ପାରି ହୋଇପାରେ ଯିଏ ଯାଏନା ଜୀବନେ ହାରି ।
ତୁମ ହୃଦୟକୁ ମାଗିଥିଲି ଜାଣିଚାଏ, କହିଥିଲି ଓଜାଡ଼ି ଦେବାକୁ ତୁମ ପୁରା ହୃଦୟଟାକୁ ବିନା ସର୍ତ୍ତରେ ।
ପାଖେ ଥିଲା ଖାତା ସିଏ ଯାଇଥିଲେ ବଜାରେ କାହିଁଗଲା ପାଇଲେନି ଖୋଜିଲେ ବି ହଜାରେ ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ