ଜୟନ୍ତ ଜଣେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବାନ୍ ଅସୁସ୍ଥ ନପୁଂସକ, ତାଙ୍କ ଔରସରୁ ତା'ର ସନ୍ତାନ ହେବାର କୌଣସି ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ ବୋଲି ଜାଣିଗଲା ପରେ, ଜୁହୁ ବିଚ୍ ବଂଲୋ ଛାଡ଼ି ଭୁବନେଶ୍ୱର ଫେରିଯିବା...
୧୯୩୪ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ମାସ ୪ ତାରିଖରେ ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ପରଲୋକ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ।
ନିରୂପଣ କରିଦେଲ, ମୋହ ମାୟାରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଏ ସଂସାର ଭିତରେ, କିଏ ଅବିଶେଷ ଏବଂ କିଏ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ।
ହେଲେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲପାଏ, ତୁମେ ନ ଚାହିଁଲେ ବି ଭଲପାଏ, କାହାଠୁ କିଛି ଶୁଣି, ଜାଣି ନୁହେଁ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ, ଅନ୍ଧପରି ଭଲପାଏ ।
ପରେ ଭାଇନା ଅବଶ୍ୟ ଆଉ ଲେଖାଲେଖି କରି ନ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇ ଲେଖା ଲେଖି କରିବା ମୋର ପିଲାଦିନରୁ ଗୋଟିଏ ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୋଇ...
ସାଗରୁ ହଜିଛି ସ୍ୱରଙ୍ଗ ନିଳୀମା ସୈକତୁ ହଜିଛି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଢ଼େଉ ହରାଇଛି ତା ଗର୍ବ ଗାରିମା ମୋହୁନାହିଁ ଆଉ କର୍ଣ୍ଣ
କେଶ ବିଛୁରିତ, ପୋଷାକ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ, ଶୂନ୍ୟ କଚି, ସର୍ବୋପରି ଚାହାଣୀ ତାର ଉଦାସ ଉଦାସ । ମୁଁ ଭାବିଲି ଝଡ଼ର ସାମ୍ନା କରି ଆସିଛି ତ, ତେଣୁ ଥକି ପଡ଼ିଥିବ...
ମନେ ମନେ, ରହି ରହି, ବାରମ୍ବାର ଗୋଟେ କଥା ଆସେ ମୁଁ ତୋର ଆପଣାର ଅତି ଆପଣାର, ମତେ କାଇଁ ଛନ୍ଦିଲୁ ତୁ ଆଉ କାହା ହାତେ ।
କେମିତି ସେ ଆନ୍ତରିକତା ଗଭୀର ରାତିର ନିଶାସକ୍ତ ମଣିଷର କାମୁକ ପଣିଆ କ୍ଷତକର ମୋର ରକ୍ତବାହି ଧମନୀ ସ୍ଥାଣୁତା ଜାବୁଡି ଧରେ ତୁମ ବାହୁବଳେ ।
ଏହାର ସମାଧାନ, ତମେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ନାହିଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ