ଓଦା ଓଦା ପବନରେ ଦୋଳିରେ ଝୁଲିବା ବେଳେ ଘୁଞ୍ଚି ଆସେ ମେଘ ଦୂରାଏ ଆକାଶ
ଖୋର୍ଦ୍ଧା ପାଇକର ଶୋଣିତର ଗାଥା ଆଜି ଏ ଜାତିକୁ କରେ ନିଷ୍ଠୁର ଉପହାସ ।
ଜୀବନର ମଞ୍ଚ ଏଠି ଥିଟରର ସିନେମା ହେଲେ ସାଧନାର ପୀଠ ଜଳୁଛି ସେଠି ଯାଇହୁଏନା ଜମା
ଘରେ ପରିବା ଝୁଲା ଢାଳିବା ପରେ, ଶ୍ରୀମତୀ ବକି ଚାଲିଲେ । ଏ କ'ଣ ? ମୁଁ କ'ଣ ଲେଖିଥିଲି ୟା'କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ? ଆଲତୁ ଫାଲତୁ ଜିନିଷ...
ଜଗନ୍ନାଥ ସାର୍ଙ୍କୁ ଜଣାଥିଲା ମୋର ଟ୍ରାନ୍ସଫର ସାର୍ଟିଫିକେଟ୍ ନିଆ ସରିଛି ।
ମୋ ମନ ଆକାଶରେ ତୁମ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଭାସି ଆସୁଥାଏ ଦିଶେ ତୋଫା ଜହ୍ନ ଭଳି ସେମିତି କୋମଳ ମଧୁର ହସୁଥାଏ ମୋତେ ଦେଖିକରି ।
ଗରଭେ ଧରୁଛି ଗରଭେ ମରୁଛି କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ, ସେ ଆକାଳେ ରଖିଲେ କେ ମାରେ
ଆଉଜି ଗଲ କି ? ଲୋଭାସକ୍ତ ହୋଇ ପାଇବାର ଦୁର୍ବାର ଆଶାରେ କୋଉ ବହୁତଳ ପ୍ରାସାଦର ମସୃଣ ମାର୍ବଲ ଛାତିରେ ।
ଅନ୍ତତଃ ସୁରେଖା ଆସିଲେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖେଇ ପାରିବେ । ଇଚ୍ଛା ବି ହେଉଥିଲା ରାସ୍ତାକୁ ଯାଇ ବଡ଼ ପାଟିରେ ଚିଲ୍ଲେଇବେ ମୋର ସବୁ ଲୁଟ୍ ହେଇଗଲା । ମୁଁ ବର୍ବାଦ...
ଯେତେଥର ଅକାଳେ, ସକାଳେ ପଚାରିଛି ତମେ କିଏ ବୋଲି ? ଉତ୍ତର ଗୋଟିଏ ସବର୍ କର ଠିକ୍ବେଳେ ତମକୁ କହିବି ।।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ