ସେଇଠି ବିଡି ପିଇ ଛିଣ୍ଡା କନ୍ଥା ପାରି ଡିବିରି ଆଲୁଅରେ ତାସ୍ ଖେଳି ଥକି ଥାକି ଶୋଇ ଯାଉଥିଲୁ ।
କୁନି ଶରୀରଟି ଶବ ପାଲଟେ ପିଚ ପିଚ ଅନ୍ଧାରରେ ମିଶିଯାଏ କୁଆଁ କୁଆଁ ରାବ ସୁନ ସାନ ଜୀବନର ରାସ୍ତା
ପୂର୍ବର ସୁରୁଜ ଉଅଁ ନାହିଁ ଆଉ ଆଜି ମୋଟେ ରହିଯାଅ ଯେଉଁଠି ତ ଅଛ ଅଟକି ଯାଅ ପାହାଡ଼ ପଛରେ ରାତି ତ ନପାହୁ ।
ମୁଁ ଯେ ତା ସଚ୍ଚୋଟ ସାଥୀ ଦେବିନି ଧୋକା ତାକୁ ଜୀବନରେ ରହିଥିବି ପଡ଼ି ତା ସହ ବନ୍ଦ ହେଲା ଯାଏ ତା ଆଖି ।
କାହିଁ ଛୁଆଟା ତ ପାଟି ଖୋଲୁନି । ମୀନା ପାଗଳୀ ପରି ହାତ ବୁଲେଇ ଆଣିଲା ଛୁଆ ଦେହରେ ।
ମୁଁ ତୁମକୁ ଇସାରା କରିବି କିଛି ନକହିବା ପାଇଁ, ଇଙ୍ଗିତ କରିବି ତୁମକୁ ମୋ ଦେହରେ ମିଶିଯିବା ପାଇଁ ।
ଈଶ୍ୱର କ'ଣ ରକ୍ତ, ମାଂସ , ହାଡ଼ର କୋଷରେ ଗଢ଼ା କୋଉ ବରଦିଆ ଦେବତା ଯେ ଛୁଇଁ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ବଡ଼ପଣିଆ ମାରା ହୋଇଯିବ ?
ପୁଣି ମୋ ଠି ଅଛି ଔଷଧ ଗୁଣ ଜାଣ ନାହିଁ ଯଦି ବିଜ୍ଞଠୁ ଶୁଣ ।
ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ଜାଗାକୁ ଦେଖି ସେଇଠି ସିଏ ରୁହେ ପୋକ,ମଇଳା ଏସବୁ ଖାଇ ଆରାମରେ ସେ ଥାଏ ।
ସେ ନଦୀ ଆମ ମାଆ ଗଙ୍ଗାମାତା ତା ନାଆଁ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ