ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ କରିଛି ଅକ୍ତିଆର ସେଥିପାଇଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା କୁ କର ସ୍ୱାଗତ ,
ତୁମେ ଜୀବନର ଏକଇ କାମ୍ୟ ଚରମ ଆଶ୍ରା ମମ, ନଶ୍ଵର ଏହି ଜୀବନରେ ତୁମେ ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରିୟତମ ।
ଦର୍ପଣ ଆଗରେ ଯେବେ ଛିଡା ହୋଇଲି ନିଜକୁ ରହିଲି ଚାହିଁ । ଦର୍ପଣ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଗଲା ହେଲେ ପୋଛି ମୁଁ ପାରିଲି ନାହିଁ ।
ଆଉ କିଛି ସମୟରେ ସାଇବର୍ କେଫେ୍ଟିର ଚଟାଣରେ ଦୁଇ ଧାର ରକ୍ତ କ୍ୟାବିନ୍ଟି ର କବାଟ ତଳେ ଗଡିଆସୁଥିଲା ।
ଘାଟିଆ ପରି ସେ କରୁଛି ଘଟ କର୍ମ ବିବାହ ଘଟୁଅଛି ତା'ର ଇଙ୍ଗିତେ ଘଟଣାର ପ୍ରବାହ ।। ଉଣା କରି ମାୟା ଜଞ୍ଜାଳ ଭଣ୍ଡି ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଭାବ ଉପାୟ ଖୋଜିଲେ...
ସବୁକୁ ଝୁରୁଛି, କେମିତି ପାଇବି ? ତୁମ ପାଇଁ ଯେତେ ପ୍ରେମ, ନିଜେ ପରା ଜଳେଇଛି । ତୁମ ସ୍ମୃତିକୁ ଜୁଇରେ ସଜେଇଛି ।
ତମ ରଙ୍ଗର ଝଲକରେ ମୋ ହଜିବାର ବହୁ ଆଗରୁ ହଜି ସାରିଥିଲା ଚତୁପାର୍ଶ୍ୱସ୍ଥ ଦୃଶ୍ୟସମୂହ ନିଖୁଣ ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରବଣତାରେ ।
ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକମାନେ କରୋନା ଆରମ୍ଭରୁ ଯେମିତି ଅନ୍ୟରାଜ୍ୟରୁ ନିଜ ଘରକୁ ଆସିବାକୁ ବ୍ୟଗ୍ର ହେଉଥିଲେ, ଏବେ କରୋନା ତା' କାୟା ସବୁଆଡେ ବିସ୍ତାର କରିସାରିଥିଲେ ବି ନିଜ ଜୀବନକୁ ଗୌଣ...
ଦେଉଳ ତ ଥାକ ଥାକ ଇଟା କିମ୍ବା ପଥର ନିର୍ମିତ ଏକ କମନୀୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଚିନ୍ତା ଯେଉଁଠି ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସରେ ଜୀବନ୍ୟାସ ପାଇଥିବା ଏକ ମୂର୍ତ୍ତୀ
ସିଗାରେଟ୍ ପ୍ୟାକେଟ କହିଲେ ମୁଁ ବୁଝେ, ଛୋଟ ଏକ କାଗଜର ଘର ଯା ଭିତରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ ଧାଡି ଧାଡି,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ