ଅନ୍ନଦାତା ଭାଇ ହଳବଳ ଧରି ଲାଗିଯାଏ ତା'ର କାମେ କି ଖରା ବରଷା ଦିବା ଓ ନିଶିରେ ବୁଝି ଦେଶର ଧରମେ ।
ନୀଲୁ ଭାବୁଥିଲା ସେ ଭଳି କିଛି ମହତ କାମ କରିବାକୁ, ଯେଉଁଠି ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି ମିଳିବ
ସାର୍ ! ଆମେ ଗରିବ ହୋଇପାରୁ, କିନ୍ତୁ ଲୋଭୀ ନୋହୁଁ ।
ଶୀତବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟେ ଛୋଟ କରି ଦିନ ବଢ଼ିଯାଇଥାଏ ରାତି, ସକାଳେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ କି ଧନୀ ଗରିବ ସେ କି ହୋଇଥାନ୍ତି ତାତି,
ଭାଇ ଭଉଣୀଏ ଆସ ଆସ ମୋର କରିବା ଶପଥ ଏକାଠି ଦେଶ ମାଁକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରିବାରେ ରହିଲେ ବି ଯିଏ ଯେଉଁଠି ।
ସେ ଅନ୍ଧ ଲୋକଟିକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଯାଇ ଏତେ କଷ୍ଟ ପାଇଲୁ । ସେ କିଛି ହୋଇନି । ଯାଆ । ଦେଖିବୁ ସେ କେତେ ଆରାମରେ ବାରଣ୍ଡାରେ ଭଜନ...
ହଠାତ୍ ବୁଢ଼ା ଲୋକଟିଏ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ସେଠାକୁ ଆସିଲା । ବାରମ୍ୱାର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୁହାରୀ କରୁଥିଲା ।
ପାଠ ପଢ଼ିବାକୁ ନାହିଁ ମୋ ମନ ଶ୍ରେଣୀ କୋଠରୀରେ ମୋ କି କାମ ।
ଚାଷ କାମ ଯାହାର କେଡେ ସୁଖ ତାହାର । ମୁଁ ତ ଆଗେ ପାଠ ପଢ଼ି ପଛରେ କିଛି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲି । ମାତ୍ର ମୋ କଥା ନ ରହିବାରୁ...
ଦଣ୍ଡ ମୁକ୍ତ ବୋଲି ହୋଇଛି ଲେଖା ନାଚି ଖେଳି ଆମେ ପାଉଁଟି ଶିକ୍ଷା ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ