ସର୍ବଶିକ୍ଷାର ଭାତ, ଡାଲି ଖାଇ ଦଳଦଳ ପିଲାମାନେ ମାଗିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଭିକ ଭୋକର ତାଟିଆରେ କିଛି ନ ଥାଏ ଫେରିବାବେଳେ ଲୁହ ଟୋପାଏ !
ବିସ୍ମୟ ବିସ୍ତୃତି ଏବେ ଦୂରଛାଡ଼, ରାଣ ପରିଧିରୁ ପଳାତକ ଅପରାଧି ପରି ଛାଡ଼ିଯାଏ ଶାଳୀନତା, ଆଉ ଥିଲା ଯାହା ଶିକ୍ଷା ସଂସ୍କାରରେ !
ମୁହୁର୍ତ୍ତେମାତ୍ର ନଷ୍ଟନକରି ଆଗେଇଗଲି ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବିଦ୍ୟୁତ ବେଗରେ ମୋର ଜିଜ୍ଞାସାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ ରୂପ ଦେଲି "ଆପଣ କ'ଣ ପାଇଁ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ ?"
ବାବୁରେ ଏବେ ସରି ଆସିଲା ତୋ ବେଳ, ପୂର୍ବ ପୁରୁଷଙ୍କ ଗୁପତ ଧନକୁ କରିସାରିଲେଣି ଖୋଳ ।
ଧାସ ଯାହା ହେଉ ପଛେ ଚିହ୍ନେଇଦିଏ ତା'ର ପରାକ୍ରମ ସଞ୍ଚିତ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଝାଉଁଳାଏ ନଉଲି ଦେହ କୁହୁଳାଏ ଛାତିର ନିଆଁ ତାତିବି ବଢ଼ିଯାଏ ଜିହ୍ୱାର ଫଣ ଫଣ ଆଇଁଷ ଗନ୍ଧରେ...
ରାଜା ପୁଅ ଅନେକ ଥର ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆସେ ପକ୍ଷୀରାଜ ଘୋଡ଼ାରେ ମାଳ ମାଳ ମେଘର ଦୋଳିରେ ଫୁଲ ଭର୍ତ୍ତି ସକାଳ କୋଳରେ
ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ଛୁଟିଛି ବର୍ଷାପାଣିର ସୁଅ ମଝିରେ ଗୋହିର ନଈପଠାର ଅତଡ଼ା ପରି ମାଟି ପଡୁଛି ଲଥ ଲଥ ।
ମୁଁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁନି ଆଉ ଏବେ ସକାଳ ବା ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଜହ୍ନ କି ଆକାଶକୁ ସୁଖ କି ଦୁଃଖକୁ ସାହାଚର୍ଯ୍ୟା ବା ନିଃସଙ୍ଗତାକୁ ଫୁଲ କି ଫଗୁଣକୁ ।
ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥେ କାଳିଆ ମୋହର ତାଳଧ୍ଵଜ ରଥେ ବଡ଼ଭାଇ, ଦର୍ପଦଳନରେ ମା ମୋର ବିଜେ ମହତ ଲୀଳା ଏ ଅଟଇ ।
କେମିତି ହେଲି ମୁଁ ବାଳୁଙ୍ଗା ଟୋକା
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ