ସମାଜରେ ସଇତାନ୍ ପରି ଲାପ୍ଟପ୍ରେ ଭାଇରସ୍ ପରି ପୋଡ଼ି ହୋଇ ଛଟପଟ୍ ହେଉଥାନ୍ତି ସବୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ।।
ସେଇ ଟିକକ ପାଇନାହିଁ ବୋଲି ବୋଧହୁଏ ଚାହିଁ ପାରିନି କିମ୍ୱା ମନ ଖୋଲି କହିପାରିନି ମୋ ମନ କଥା ।
ପଢାପଢି ପାଇଁ ମୋବାଇଲି ନମ୍ବର ଥାଏ ସୁଇଚ୍ ଅଫ; ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁ ସମ ଅହରହ ଖୋଲାଥାଏ ମହାନ ହ୍ୱାଟ୍ସଆପ ! ଫ୍ରି ୱାଇଫାଇ ଲଘୁଚାପ, ଧୋଇଦିଏ ମୁହଁ, ଲୁହ, ହୃଦୟ ଓ...
ହସିବାକୁ ପ୍ରୟତ୍ନ ବି କରେ ପୁଣି କାଇଁ ଖସିଯାଏ ତଳେ ।।।
ଯାତରା କରନ୍ତି ନିଜେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଭାଇ ଭଉଣୀର ସାଥିରେ, ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମାଆଙ୍କୁ ସେ ଏକା କରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ।
ଚିରକାଳ ସାଥୀଟିଏ ଅସରନ୍ତି ପ୍ରୀତିଟିଏ
ନାହିଁ ସୁଖ, ନାହିଁ ଦୁଃଖ, ନାହିଁ ରାଗ-ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ ଲୋଭ, ନାହିଁ ମୋହ, ନାହିଁ କଲ୍ମଷର ଲେଶ
ପ୍ରଭେଦ ବା କାହିଁ ? ତୁମେ ଆଉ ତୁମେ ହୋଇ ନାହଁ ମୁଁ ଆଉ ମୁଁ ହୋଇ ନାହିଁ
କେମିତି ଜୀଇଁବି ତୁମ ବିନା ସତେ ଦୂରେ ଥାଇ ଦିଅ କହି ।
ଜୀବନଟା ଯଦି ଶେଫାଳିର ଫୁଲ, ହସି ହସି ଫୁଟି ଉଠିବି ରାତିରେ ଫୁଟି ମୁଁ ରାତିରେ ଝଡିଲେ, ମନଉଣା କାଇଁ କରିବି? ଦିଘଡ଼ି ଜୀବନେ ବାସନା ବିତରି ଜନମନ ମୋହି...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ