କେମିତି ଭୁଲିବି ସେହି ପିଲାଦିନ ସବୁ
ଆଜିବି ପଡୁଛି ମନେ
ସ୍କୁଲ୍ ବେଳର ସେ ମିଠା ମିଠା କଥା
ଦେଖୁଛି ରାତି ସପନେ ।
ପାଠ ପଢା ସିନା ସରିତ ଯାଇଛି
ତୁଟିନି ଆମ ବନ୍ଧନ
ସେମିତି ସମ୍ପର୍କ ଅତୁଟ ରହିଛି
ମିଶୁଛି ଆମରି ମନ ।
ବେଳେ ବେଳେ ଯେବେ ମନେ ପଡିଯାଏ
ସ୍କୁଲ୍ ବେଳର ସେକଥା
ନିରୋଳାରେ ମନ ପୁଣି ଖୋଜୁଥାଏ
ପିଲା ଦିନର ସେଗାଥା ।
ସେ ବଉଳ ଗଛ ସେ ପୋଖରୀ ମାଛ
ଡୁଡୁ ବାଗୁଡିର ଖେଳ
ଭାବିଲେ ସେକଥା ଆନନ୍ଦେ ନାଚଇ
ସେହି ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳ ।
କଣ୍ଟା ସିଜୁ ବାଡ ହୋମୱାର୍କ ମାଡ
ହିନ୍ଦି ପଢିବାର ଡର
ସତ୍ୟମ୍ ଶିବମ୍ ସୁନ୍ଦରମ୍ ବ୍ୟାଗେ
ବସ୍ତାନି ଥାଏ ପ୍ରଚୁର ।
ଗୁରୁଙ୍କ ଆଶିଷ କ୍ଲାସ୍ ରୁମ୍ ଶୋଷ
ଖେଳ ଛୁଟିର ସେ ମଜା
ସେହି ସବୁ ସିନା ସ୍ମୃତି ପାଲଟିଛି
ଉଡୁଛି ବିଜୟ ଧ୍ୱଜା ।
ବାହା ସାହା ହୋଇ ସଂସାର କରିଲେ
କରିଲେ ବଡ ଚାକିରୀ
ହେଲେବି ବନ୍ଧୁତା ରହିଛି ସେମିତି
ପାରୁନିତ ଭୁଲି ପାରି ।
ଆମ ସ୍କୁଲରେ ସେ ମୁଖଶାଳାଟିକୁ
ଦେଖିଲେ ଲାଗୁଛି ଖୁସି
ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ ମୁହିଁ
ଯାଇଥାଏ ଟିକେ ବସି ।
ସବୁ ସ୍ମୃତି ଆଜି ରହିଛି ହୃଦୟେ
ପାରୁନାହିଁ ଜମା ଭୁଲି
ମନେ ପଡିଗଲେ ଲାଗୁଛି ଘଟିଛି
ସବୁ କିଛି ଗତ କାଲି ।
ବିନୟ ମହାପାତ୍ର
September 13, 2016 at 8:17 am
କବିତା ଟି ବହୁତ ଭଲ ହୋଇଛି।
Bijay Das
September 7, 2016 at 5:34 pm
piladinara sabu abhula smruti mane padigala. kabitati bahut mano mugdhokar hoichhi