ମୁଠାଏ ମୂର୍ଚ୍ଛନା. . . ସୃଷ୍ଟିକଲା ସ୍ନେହ ଅନାବିଳ ଚାପିଦେଲା ଶତସିଂହ ବଳ ଫାଡ଼ିଦେଇ କଳାବାଦଲକୁ ଢାଳିଦେଲା ନିଶାକର ଗର୍ଜନରେ ଶୀତଳ ଜୋଛନା ଖସାଇଲା ଆକାଶରୁ ଝିଲିମିଲି ସଦ୍ୟ ତାରାଫୁଲ...
ଓଠରେ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ, ଅନ୍ତରର ହାହାକାର, ନୀରବ ନିସ୍ତବ୍ଧ । ଭିତରେ ବଇଶାଖୀ ଝଡ ଗଳା କିନ୍ତୁ ରୁଦ୍ଧ, ଶବ୍ଦ ବିନା ।
ଡାକି ଥିଲି ଆସ, ଆସ ମଉସୁମୀ, ଆ'ରେ ବରଷା ଆ । ସ୍ୱାଗତ ତୋହର ଆମରି ସହରେ, ଅଧୀର ହେଲାଣି ମନପ୍ରାଣ ଆମ ବରଷାଇ ଦେଇ ଯା' ।
ଘର ଅଗଣାରେ, ସାହି ରାସ୍ତାପରେ ହଜାଇଛି କେତେ ଅଭୂଲା ସ୍ମୃତି, ଫେରି କି ଆସନ୍ତା, ସେଇ ଦିନ ମୋର ପୁଣି ଯେ ଗାଆନ୍ତି, ସେ ବାଲ୍ୟ ଗୀତି ।
ମାଆର ମନରେ ଭରିଛ ହେ ପ୍ରଭୁ କୋମଳ ପ୍ରୀତି ପରଶ, ଦୀପକ ଜ୍ୟୋତିର ଲେଲହୀନ ଶିଖା ପରି ସେ ସଦା ସରସ ।।
ସମୟ କହୁଛି କାଲି ବାଜି ବାଜିପାରେ ମୋ' ମରଣ ସାହାନଇ ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରିୟା କହୁଛି ତୁମକୁ ଆସିବ ଆସିବ ବେଳ ଥାଇଁ ।।
ସାଗର କୁଳରେ ତୋର ହାତ ଧରି ଚାଲିବା ଚାଲୁ ଚାଲୁ କେତେ କଥା ତୋତେ କହିବା କହୁ କହୁ ସବୁ କଥା ଆପେ ଭୁଲିଯିବା ଭୁଲା ବୋଲି କହି କହି...
କାଳର ପ୍ରହାର ଭାଙ୍ଗିପାରି ନାହିଁ, ତୁମରି ସ୍ମୃତି ସ୍ତମ୍ବ । ଛାଇପରି ତୁମେ ଲାଖିରହିଅଛ, ମତେଛାଡି କେବେ ଯିବ?
ଖୋଜିବା ମନା ତୁମକୁ ପାଇବା ମନା ଗୀତ ତୁମେ ହେଲେ ତୁମକୁ ଗାଇବା ମନା କାହିଁକି କହିବି ମୁଁ ଭଲ ପାଉଛି ତୁମକୁ ?
ବାଲିଧୂଳି ଖେଳ ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳ ପୋଖରୀ ଗାଧୁଆ ଡିଆଁ, ଖଜୁରୀର କୋଳି ଆଉ ଆମ୍ବ ଚୋରି କିଆ ବୁଦାର ସେ ନିଆଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ