ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା

ଅପର୍ଣ୍ଣା ମହାନ୍ତି

କାହାକୁ ପ୍ରାଣଦେଇ ରମଣ କରିବା କେଡେ଼ ସାଧ୍ୟ ସାଧନାର କଥା !

ମୋ ନିଜ ଲୁହ ମୁଁ ନିଜେ ହିଁ ପିଉଛି

ଶ୍ରୀ ବିଧାନ ଚ଼ନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାଇଁ

ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଝାଳକୁ ଅଞ୍ଜଳୀରେ ଧରି ତୁମକୁ ସମର୍ପଣ କଲି । ହେଲେ ତୁମେ ଆଜି କାହିଁକି ବୁଝୁନ ଯେ ତୁମରି ନେଇ ମୋ ସ୍ମୃତିର ସବୁଜ ଅରଣ୍ୟରେ ଭୟାବହ...

ଲଗାଅ-ଜଗାଅ

ଶ୍ରୀ ରବିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସାଦ ଜେନା

ଧିକ ଅଧିକାରୀ ଗଣ ଧିକ ତୁମ ପ୍ରଶାସନ ତୁମ ପରେ ଯିଏ ଭରସା କରିଲା ଅକାଳେ ଗଲା ତା ପ୍ରାଣ ।

ତମେ-ମୁଁ

ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ନିଗ୍ଧା ପଣ୍ଡା

ତମେ-ମୁଁ ଏକାଠି ଦେଖୁଥିଲେ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଥଚ ଏବେ ମତେ ଆଖି ବୁଜିବାକୁ ହୁଏ ଭୟରେ ଭୁଲ୍‌ରେ ବି ଖୋଲିଗଲେ ଆଖି ସେଇସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ ପୋଡ଼ା ବଉଳ ପରି ଝଡ଼ିପଡ଼ୁଥାଏ ।।

କାନ୍ଧ

ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ନିଗ୍ଧା ପଣ୍ଡା

ଜିଇଁଥିବା ସବୁ ଲୋକର ଲୋଡ଼ା କାନ୍ଧଟିଏ ଉପରକୁ ଉଠିବାକୁ, ପାପକୁ ଲୁଚେଇବାକୁ ବୟସ ବୋଝରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହେବାଯାଏଁ ଆଉ ମଲା ଲୋକର ଲୋଡ଼ା ମଶାଣିରେ ପହଞ୍ଚିବା ଯାଏଁ ।।

Annapurna Mohanty

ଅନ୍ନପୁର୍ଣ୍ଣା ମହାନ୍ତି

ଥରେ ଶୁଣିବି ବୋଲି ଚାହିଁଛି ତମଠୁଁ ଆଜିକାଲି ଦେଖା ହୁଏନା ତମେ ଇଚ୍ଛା ନ କଲାଯାଏ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବି !

ଚେନାଏ ଆକାଶ

ଶ୍ରୀ ଅଭୟ ନାୟକ

ବ୍ୟାଧି ରଙ୍କୁଣୀ ସୁନାନାକୀ ଝିଅର ରବରେ ରାତି ବି ନିଃଶବ୍ଦ ନୁହେଁ ଲୋକାକୋଚା ବିଛଣାର ମୂତ ଗନ୍ଧରେ ତୁମ କବରୀର ବାସ୍ନା ସବୁବେଳେ ବାସି ଫୁଲର ଭଉଁରି ପରି ।

ଦନେଇର ଭବିଷ୍ୟତ

ଶ୍ରୀ ତୁହିନାଂଶୁ ରଥ

ଏ ପୁଣି କେମିତି କଥା ମଇଁଷି ଫେରିବ ନାହିଁ ଗୋଠକୁ କି, ଦନେଇ ଫେରିବ ନାହିଁ ମା' କୋଳକୁ କେବେ ବି ! ଦୃଶ୍ୟଟିଏ ହୋଇଯିବ ସ୍ଥିରଚିତ୍ର ଚେତନାର ଅନ୍ଧମୁହାଣିରେ...

କବିତା ପରି କେହି ଜଣେ

ଶ୍ରୀ ପ୍ରସନ୍ନ ବାରିକ

କେହି ଜଣେ ମୋ ଆଖିକୁ ପଢ଼ି କହିଲା ବାବୁରେ କବିତା କ'ଣ ଆଜିକାଲି ରହୁଛି ଗାଁରେ । ଫୁଲ ବନରେ ? ତାର ଠିକଣା ଖୋଜିବା ମନା ତୋତେ ତା'ବାଟକୁ...

ଏଥର ଜମିକୁ ଭାଗଦେବାକୁ ହେଲା

ଶ୍ରୀ ମନୋରଞ୍ଜନ ସାହୁ