କାଗଜ ପଢ଼ା ଚାଲୁରହେ ଦିନ, ପ୍ରତିଦିନ ଦିନାନ୍ତରେ କାଗଜଠୁଙ୍ଗା ହୁଏ କିମ୍ୱା ପିଲାଙ୍କ ବହିର ମଲାଟ- ତଥାପି ମନର ଅମଳି ପାଇଁ ଘାଣ୍ଟୁଥାଏ ଫରଦଫରଦ କାଗଜ ଆଜିର ମଣିଷ ।
ଭି.ଆଇ.ପି. ଆଉ ଏମ୍.ଏଲ୍.ଏ., ଏମ୍.ପି. ଲେଖା ହୋଇଅଛି ବସିବା ସ୍ଥାନେ ରାଜପଥ ପରେ ଯାତାୟତ ଯାର ବିଳାସ ବ୍ୟସନ କ୍ଷିପ୍ର ଯାନେ ।
ଆଲୁଅ ସରୁ ନ ଥିବା ପ୍ରେମ ଏକ ଋତୁହୀନ ମହାଋତୁ
ଫିସାଦିରେ ଦେଶଟା ଡୁବିଯିବା ପରେ କେମିତି ଉଦ୍ଧାର ହବ ଆମର ନୀରବିତ ପ୍ରଶ୍ନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ ?
ଏଣିକି ପୃଥ୍ୱୀର ଯେତେ ଜନ ପରିଜନ ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର, ଚିହ୍ନା ଅଚିହ୍ନା, ସାଥୀ ଦିଅନ୍ତୁ କି ନା ଫରକ ପଡ଼ିବନି କିଛି ଏକା ଚାଲିବାରେ ।
ନା ଆକାଶ, ନା ମାଟି ନା ପାଣି ପବନ କେହି ବି ଅଜାଡ଼ି ପଡ଼ନ୍ତି ନି ତୁ ହୋଇ ମୋ ଆହୂତ ହାତରେ ।
ଅଣ୍ଟା ଉପରକୁ ଉଠିବାକୁ ନାରାଜ ମୁଣ୍ଡଟେକି ଚାହିଁଲା କହିଲା, ପାଇଖାନା ପିଲ ଗଣ୍ଡେ ଦେବୁତ ବାପ ।
ପାଛୋଟି ନେଲି ମୁଁ କରି ଆଦର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆସିଛନ୍ତି ଘରକୁ ମୋର
ମୁଁ କଣ ତ୍ରୀଡ଼ନକ ନା ବ୍ୟାଘ୍ର ଜଳଚର ନା ସ୍ଥଳଚର ବା ଉଭୟଚର ନା ଆତ୍ମା ଭିତର ଉଞଡ଼ନ୍ତା ପକ୍ଷୀ ?
ହଜାଇ ଦେଇଛି କବିତାଖାତା ନବ ପଲ୍ଲବରେ ବସନ୍ତ ସ୍ୱାକ୍ଷର ସବୁଜ କ୍ଷେତରେ କିଶୋରୀ ପବନର ଉଚ୍ଚନ୍ନ ନୂପୁର
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ