କଲେଜ ଛକରେ ରଙ୍ଗୀନ ଛତା ଧରି ଗୁଣୁଗୁଣୁ ଗୀତ ଗାଉ ନଥାଏ ଭଲଝିଅ ।
ପିଲାଦିନ ଚାଲିଯାଏ ପରେ ଯୁବତା, ସପନ ପଛେ ଧାଉଁଥାଏ ପ୍ରତିଟି ପାଦ, ପ୍ରେମ ଆସେ, ବିରୋଧ ବି ଆସେ, ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ ପ୍ରତିଟି ପ୍ରଶ୍ନର ସାହସ
ତଥାପି , ତାର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଆଚରଣ ରେ କ'ଣ ଥିଲା ଯେ ଦେହର ଅନୁକରଣ ହେଇ ଜୀବନ ଭାବନରେ ମିଳେଇଯାଏ ।
ଥରେ ନିରୋଳାରେ ପରଖି ନିଅ ମୋ ହୃଦୟକୁ ବୁଝିଯିବ ତୁମ ପ୍ରତି ଥିବା ମୋ ନିସ୍ଵାର୍ଥ ପ୍ରେମକୁ
ସାହିତ୍ୟର ସୀମା ପାରି ହୋଇଯାଏ ଶ୍ରୀମୁଖର ଗୋଟିଏ ହସେ, ସେହି ଗରାସରେ କୋଟି କୈବଲ୍ୟର ଅମୃତ ଲହରୀ ଭାସେ ।
ଲେଖି ଦେଇଥାଏ ସେ ହାତ କାଟି - ଚୁକ୍ତି ତା'ର କ୍ଷୋଭ ନାହିଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ
ଫଗୁଣେ ସଜା ଫୁଲରେ କେତେ ଯେ ଅଗଣା ପଳାଶ ବଣେ ତ ଫଗୁଣ ଟା ହଜେଇ ଠିକଣା ହେଲା ବାଟବଣା ।।
ଷ୍ଟୁଆର୍ଟ ବ୍ରଡର ସାଥିରେ ନା ଥିଲା ତାର କେବେ ଦେଖା ନା କଥା,
ନା, ଆଶାରେ ବିଶ୍ୱାସରେ, ଏ ନଈ ପାର ହେଇଯିବାକୁ ଜୋର ଲଗେଇବା, ସାହସରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା, ସମୟକୁ
ତବ ଅଂଶ ଅଟୁ ଆମ୍ଭେ ଆହେ ଅନେକବର୍ଣ୍ଣା , ରକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ସାଜେ ଧରଣୀ ରକ୍ଷାକର ପଟ୍ଟାମ୍ୱରପରିଧାନା।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ