ପ୍ରତୀକ୍ଷା ମୁଁ କରୁଥାଏ ସଦା , ମଳୟର ମର୍ଜିକୁ !! ଏଠୁ ସେଠି ଉଡ଼ିଯିବା ଛଡା , କଣ ମୁଁ କରିପାରେ ଆଉ ?
ମୋ ସାଉଁଟା ଅନୁଭବ , ବଞ୍ଚିବାର ଗୁଡାଏ ରାସ୍ତାର ଦୋଛକି !
ଜୀବନ ମିଶାଣ ଫେଡ଼ାଣ ଗୁଣନ ହରଣର ଏକ ଲମ୍ବା ସମୀକରଣ
ମୁଁ ଏବେ ଶାନ୍ତ ଓ ଶିଥିଳ ଖୁସି ଓ ବିଭୋର ଜାଣିପାରେନା ହସିବି ନା କାନ୍ଦିବି ? କାହିଁକି ନା, ମୁଁ ଆଜି କିଛି ପାଇଲି ଆଉ କିଛି ହରେଇଲି...
ସୁକୁଟି ବୁଢ଼ୀର ଦେହଟି ଶୂନ ନାଟକ ସାରିଛି ତାର ଜୀବନ ଲୋକ କୁହା କୁହି କାନକୁ କାନ କାଲି ରାତିର ବରଷା ନେଲା ଜୀବନ ।
ତମେ କଣ ଦୁଃଖରେ ଅଛ କି ମନୀଷା ତମ ଦୁଃଖ କଣ କହି ଦେଲା ପରି ଭାଗ ଦେଇପାରିବା ପରି
ପ୍ରଶ୍ନଟିର ସମାଧାନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟାରେ ଆଜିବି ବିଫଳ ଚେଷ୍ଟାବି କରି ଥକିଯାଇଛି କାବ୍ୟଟିର ସରଳାର୍ଥ ଲେଖିବାରେ ପାଷାଣର ଜୀବନ୍ୟାସ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ
ପୁଅର ଏବର୍ଷ ନାଁ ଲେଖା ସେଥିପାଇଁ ଜନ୍ମ ପ୍ରମାଣ ପତ୍ର , ପାସ ପୋର୍ଟ ସାଇଜ ଫୋଟୋ ଇତ୍ୟାଦି ... ପୁଣି ନାଁ ଲେଖା ବେଳେ
ନିରଳଶ ହୋଇ ତୁମେ କର ତୁମ କାମ ପର-ଉପକାର ମନ୍ତ୍ର ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ।
ତମେ କିନ୍ତୁ ପୁରା ଓଲଟା ସବୁବେଳେ ତର୍କ ବୁଝି ନ ବୁଝିବାର ଛଳନା କରି ମୋ ହୃଦୟକୁ କ୍ଷତାକ୍ତ କରି ଚାଲିଛ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ