ଚୁମ୍ବନ

ଶ୍ରୀ ମାତୃଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି

ସ୍ୱପ୍ନ ତ' ଅନେକ ତୁମ ଦେହ ସାରା ଚୁମ୍ବନର ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ଆଙ୍କି ଆବୃତ କରି ଦିଅନ୍ତି ସବୁ ଦିନ ପାଇଁ ।

ଠିକଣା

ଶ୍ରୀ ନିରଞ୍ଜନ ଜେନା

ଏ ସହର ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ କେହିତ ଚିହ୍ନେଇ ଦିଏନା ଫୁଲର ବଗିଚା, ଯେମିତି ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖେଇ ଦିଏନା କେହି ରଙ୍ଗର ମହଲା ।।

ଭଗ୍ନସ୍ଥିତି

ନିରୁପମା ସ୍ୱାଇଁ

କାହିଁକି ଭଗ୍ନ ଆଜି ଏ ସମାଜର ରୀତି, ନୀତି; ବିଲୁପ୍ତ ତା'ର ମହତ୍ୱ ସଂଗ୍ରାମୀତ ପୃଥିବୀରେ କିଏ ବୁଝୁଛି ଏ ଭିତ୍ତିର ତତ୍ତ୍ୱ ?

କହିହୁଏନି

ଅନ୍ନପୁର୍ଣ୍ଣା ମହାନ୍ତି

କହିହୁଏନି, ଏକଲାପଣରେ ଘାରିହୁଏ ବହୁଥାଏ ଖରସ୍ରୋତା ପ୍ରାୟେ ଜଳୁଛି ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପଟେ ହୋଇ ସାରି ଆସିବା ଜୀବନ ଦୟାରେ ।

ମୃତ୍ୟୁ ଓ ନାରୀ

ଶ୍ରୀ ନୃସିଂହ ତରାଇ

ଛଳନାର ପଶାକାଠି ଶକୁନିର ଡାକେ ପୁଣ୍ୟତାର ପାଟଳ ତନୁକୁ ଚୁମେ ପାପ ମୃତ୍ୟୁର ବେଶରେ ।

ଗୋଟେ ମାତାଲ ଗାଁ

ଶ୍ରୀ ଯଚିନ୍ଦ୍ର କୁମାର ରାଉତ

ମା’ର ନାମ

ନବଜ୍ୟୋତି ରାୟ

ମା' ଗଲା ପରେ ତୁମର ଜୀବନ ନ ଥିବା ଆଖି, ମୁଁ ଦେଖିଛି ବାପା ଦେଖିଛି ପୁଣି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଛଳନାରେ ଢାଙ୍କିବା ତୁମ ଅସହାୟତା ।

କଳା ଅଜଗର

ଶ୍ରୀ ସୁରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ବେହେରା

ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦର ଆକୁଳ ନିବେଦନରେ ନରସିଂହ, ହିରଣକଶ୍ୟିପୁର ଛାତି ଚିର ରକ୍ତ, ମାଂସ, ହାଡ଼ ଶୋଷି ନେଲା ପରି କେଉଁ ଦୀନଦରିଦ୍ର, ନିରନ୍ନ ବୁଭୁକ୍ଷୁର ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର

ଜହ୍ନ ଜଣାଣ

ଡ଼ଃ ଦିଲୀପ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ

ଜହ୍ନରାତି କଥା ଭାବି ଭାବି କିଶୋରୀଝିଅ ଗୋଡ଼ ପୂରେଇଦେବ ଚୁଲ୍ଲୀରେ ଭାବୁଚକି ? ବାରୀକବାଟ ଖୋଲି ଯିବ ଆମ୍ବତୋଟାକୁ ?

ଜନ୍ମଭୂମି

ଦିବାକର ସାହୁ

ତୋ ପୁତ୍ର ବୀର ସାମନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ବଳ ଅପ୍ରମିତ ସ୍ୱାଭିମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କରିଛି ପଣ ସିଆଚୀନ ତୁଷାରରେ କାରଗିଲ ସୀମାନ୍ତରେ ଶତ୍ରୁ ସହ ଲଢ଼ି ଦର୍ପ କରନ୍ତି ଚୂର୍ଣ୍ଣ...