ପବିତ୍ର ଜନମ ଭୂମିଚରଣେ କରେ ଦୟିନୀ
ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣି ପ୍ରସବିନୀ ଭାରତମାତା
ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷ ନାମେସାର୍ବଭୌମ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ର ଧାମେ
ପରିଚିତ ହେଉ ମା’ଗୋ ଜଗତ ଜିତା
ଗଣତନ୍ତ୍ରେ ମାର୍ଜିତ ହୋଇ
ଦେଖାଉଛୁ ମାର୍ଗ ବିଶ୍ୱ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ।।

ତୋ ପୁତ୍ର ବୀର ସାମନ୍ତଧୈର୍ଯ୍ୟ ବଳ ଅପ୍ରମିତ
ସ୍ୱାଭିମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କରିଛି ପଣ
ସିଆଚୀନ ତୁଷାରରେକାରଗିଲ ସୀମାନ୍ତରେ
ଶତ୍ରୁ ସହ ଲଢ଼ି ଦର୍ପ କରନ୍ତି ଚୂର୍ଣ୍ଣ ।
ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷରେ ଲେଖାଯାଏ ସ୍ମୃତି
ଶତକୋଟି ପ୍ରାଣ ଯା’ର ବାଢେ ପ୍ରଣତି ।।

କୃଷକ ସନ୍ତାନ ତୋରକର୍ମେ ଅଟେ ପ୍ରୀତି ଯା’ର
ମାନେ ନାହିଁ ବର୍ଷା ଶୀତ ବୈଶାଖ ତାତି
ରକତକୁ ଝାଳ କରିଶସ୍ୟ ଶ୍ୟମଳାରେ ଭରି
ଆତ୍ମ ନିର୍ଭରଶୀଳରେ ଲଭିଛି ଖ୍ୟାତି ।
ଥକିନାହିଁ ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧେ
ଶକତି ସଂଚାର କରି ସବୁରି ହୃଦେ ।।

ଶ୍ରମଜୀବୀ କାରିଗରସାର୍ଥକ ତୋର କୁମର
ଦେଶ ନିର୍ମାଣରେ ତା’ର ଶ୍ରମ ସ୍ୱୀକୃତି
ଗଢ଼ିଲେ ତୋ ଦେହେ କଳାକଉଶଳ କୀର୍ତ୍ତିମାଳା
ନିହାଣ ମୁନରେ ମୂର୍ତ୍ତି କଲେ ଅଙ୍କିତ
ବଢ଼ାଇଲେ ତୋ ଯଶମାନ
ଶିଳ୍ପ ସମୃଦ୍ଧିର ତୋତେ କଲେ ମହାନ ।।