ଧାସ ଯାହା ହେଉ ପଛେ ଚିହ୍ନେଇଦିଏ ତା'ର ପରାକ୍ରମ ସଞ୍ଚିତ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଝାଉଁଳାଏ ନଉଲି ଦେହ କୁହୁଳାଏ ଛାତିର ନିଆଁ ତାତିବି ବଢ଼ିଯାଏ ଜିହ୍ୱାର ଫଣ ଫଣ ଆଇଁଷ ଗନ୍ଧରେ...
ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ଛୁଟିଛି ବର୍ଷାପାଣିର ସୁଅ ମଝିରେ ଗୋହିର ନଈପଠାର ଅତଡ଼ା ପରି ମାଟି ପଡୁଛି ଲଥ ଲଥ ।
ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥେ କାଳିଆ ମୋହର ତାଳଧ୍ଵଜ ରଥେ ବଡ଼ଭାଇ, ଦର୍ପଦଳନରେ ମା ମୋର ବିଜେ ମହତ ଲୀଳା ଏ ଅଟଇ ।
ଗୁଜରାଟ, ମରାଠା ବୁଡ଼ିଲା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମୁମ୍ବଈ ମାଫିଆ ପ୍ରବଳ ପରାକାଷ୍ଠା ଗାନ୍ଧିଧାମେ ଆଜି ହିଂସାର ତାଣ୍ଡବ କି କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିତ ଥାଇ ବଇଭବ ।
ଗୋଟେ ନଦୀକୁ ଟୁକୁଡା ଟୁକୁଡା କଲେ ଓ ବର୍ଷାକୁ ନିଲାମ କଲେ
ମହୋଦଧି କୂଳ ଜଗନ୍ନାଥ ଧାମ ଆନନ୍ଦ ବଜାର ଅନ୍ନ ପାପ ଛାଡ଼ିଯାଏ ସଂସ୍କାର ବଦଳେ ମନଟି ହୁଏ ପ୍ରସନ୍ନ
ଅଣସ୍ତରି ବର୍ଷ ସ୍ୱାଧୀନତାର ବଡ଼ଦାଣ୍ଡେ ପ୍ରଗତିର ରଥ ବାହୁଥିବା ରଥୀ, ମହାରଥୀ ଆଉ ସାରଥିଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ନିର୍ମଳ ଶାସନର ଶୁଭ ସାହାନାଇ !
ଯେଉଁ କନ୍ୟାର ହାତ ରନ୍ଧା ସ୍ଵାଦରେ ଭରେ ନୀତି ତୁମ ପେଟ ଆଜି ମୁଁଇ କନ୍ୟା ଭୃଣ ଟିଏ ବୋଲି ମାରିବାକୁ ଯାଏ କେମିତି ତୁମ ହାତ ???
ତମେ ଗଲା ପରେ ମିଠା ମିଠା ବାସ୍ନା ଚାଲିଯାଏ ଥମି ଯାଏ କୋଇଲିର ସୁର ଅତି ଆପଣାର ବୋଲି ବାରମ୍ବାର ସୁଚଉ ଥିବା ତୁମର ସେ ଗେହ୍ଲା ଗେହ୍ଲା ହସ...
ସଂସାରର ବୈତରଣୀ ପାର କରିବାକୁ ଦୁଃଖର ଡଙ୍ଗା ଏକମାତ୍ର ଭରଷା ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ