ସମୁଦ୍ରର ପରି ସ୍ୱାଧୀନତା ଆବଶ୍ୟକ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାକୁ ମହତ ଚେତନା ଏ ଜଗତ ବକ୍ଷରେ,
ଦୀର୍ଘକାଳ ପରେ ହଠାତ୍ ଦେଖା ଗୌତମ ସାଥିରେ ଷ୍ଟେସନ ପାଖ ନୁଆଁଣିଆ ଚାଳି ହୋଟେଲ୍ରେ ।
କରି ମଧୁପାନ ହରଷିତ ମନେ ପ୍ରଜାପତି ଯାଏ ଉଡ଼ି । ଫୁଲରାଣୀମାନେ କରନ୍ତି ଅପେକ୍ଷା ଲୋତକ ଜଳରେ ବୁଡ଼ି ।।
ପରାଧୀନ ଏଇ ଭାରତ ଭୂଇଁରୁ ଫିରଙ୍ଗୀ ଦଳକୁ ତଡ଼ି, ଗଢ଼ିଥିଲ ପରା ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ।
ଶୁଆଶାରୀ ପରି କାହାଣୀ ଆମର କରିଦିଅ ତୁମେ ମୋତେ ଆପଣାର ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଚାଲିବାକୁ ହାତ ଧରି ତମର
ବଚନ ତାହାର ଖୁର ଠୁ ତ ଧାର ଚରିତ୍ର କୁଟ କପନ ଦୃଷ୍ଟି ତା'ର ପୁଣି ସତେକି ଜହର ମନେ ମରିଯାଏ ବଳ ।
ଏବେ ଫେରାଇ ନେଉଛି ଆଗାମୀ ଦେଖା ସାକ୍ଷାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହଁ ! ସେ କେତେଥର ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି
ବିସ୍ତୃତ, ବିଶାଳ ଓ ବିରାଟ ଦେଶ କିନ୍ତୁ ବିସ୍ତୃତିକୁ ଅଧିକ ଏହାର ଅଥଳ ଅବସ୍ଥା ଆମେ କେତେ ଗଭୀରକୁ ଯାଇ ଗୋଟେ ଶକ୍ତି ନେଇ ଆସିଛୁ ଆଉ ଡୁବି ଯାଉନାହୁଁ...
ଧର୍ମ ନାମରେ ରାଜନୀତି ଶୁଣି ମନରେ ହୁଏ ଭୀତି
ଦୁଃଖ କରନାହିଁ ଅଭିନୟ କରିବାରେ ସୁଖ ମିଳିଥାଏ ଦର୍ଶକର ଆନନ୍ଦରେ ଅନ୍ତରରେ କାନ୍ଦି ବାହାରେ ହସିବା ଅଟେ କଳାକାର ପରିଚୟ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ