ଏମିତି ଜୀବନ ଏମିତି ସମୟ କିବା ଲାଭ ଜୀଇଁବାରେ ସୁଖ ତ ନ ଥାଏ ସପନ ନ ଥାଏ ଲାଭ କିବା ଜଳିବାରେ ।
ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟାନୀ ପୁଷ୍ପେ ବିମଣ୍ଡିତ ହୋଇ ହରୁଥିଲେ ଚିତ୍ତା ଶୋଭା ସନ୍ଦର୍ଶନେ କାହାର ହୃଦୟ ନ ହୋଇବ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ?
ମା' କୋଳରେ ମୁଣ୍ଡମାଡ଼ି ଶୋଇପଡ଼ିଚି ସାରୀପୁତ୍ତ ଓହ୍ଲେଇ ଯାଇଚି ଝୁଙ୍କେ ପ୍ରବଣତା ଧୂମାୟିତ ଧୂମାଳ-ଇତଃସ୍ତତ ଯୁଦ୍ଧଭୂଇଁ ଏବେ ଶାନ୍ତ ସମାୟିତ ତ୍ରସ୍ତ ସ୍ତବ୍ଧ ଶ୍ରମଣ ନିର୍ବାଣ ମୋକ୍ଷ ମୋହଭଙ୍ଗ ଗୋଟେ...
ମନ୍ଦିରର କୁଣ୍ଡପାଣି ଆରୋଗ୍ୟ କରେ ଭଗତ ଅଧିଆ ପଡ଼ି ବେଢ଼ାରେ ଅସାଧ୍ୟ ହୁଏ ସାଧିତ ।।
ଭାବନାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି ତା' ଯୌବନର ରୂପରଙ୍ଗ ଦେହରୁ ଶିହରଣ ନଦୀ ବହି ପ୍ରୀତି ସାଗର ଲଙ୍ଘୁଛି ମନ କହୁଛି. . . କେହି ଜଣେ ଭଲ ଲାଗୁଛି ।
ମହ ମହ ମହକୁଛି ସୋରିଷ ଫୁଲର ମିଠା ବାସ୍ନା ଚହଲୁଛି ନଈପାଣି ଚୁମି ଚୁମି ଯାଏ ନୀଳ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ତୋର ନୀଳ କଇଁ ଆଖି ଦେଖୁଥିବ ରାତି ରାତି ପଣତର...
ଲୁହ ଯଦି ଯାଏ ଝରି ଦୁଃଖ ତ ଯାଏନା ସରି ତଥାପି ଅବୁଝା ମନ ଦିନରାତି ହୁଏ ଝରି ।
ମାଟି ଆମ ମାଆ ମେଘୁଆ ଆକାଶ ନିଗିଡ଼ି ଯିବକି ସବୁତକ ଲୁହ ଖୋଜୁଛି ସେ ରାହା ।
ପାନପତ୍ର ଫଳକରେ ଲୋହିତ ମୁଦ୍ରାରେ ଶୀତ ଆସେ ଅରଣ୍ୟର କ୍ଷୁଧା ନେଇ ମୁଠା ମୁଠା ଆଦିମ ତୃଷ୍ଣାରେ କୁହୁଡ଼ିର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ହସନ୍ତ ଜ୍ୟୋସ୍ନାରେ
ଅମୃତ ବେଳାଟେ ପାଇଁ ସାଧବଟେ କାଢ଼ି ବସେ ସାଧନା ପ୍ରସାଦ ଅସତ୍ୟ ଉପରେ ସତ୍ୟର
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ