କିଏ ବା ଖୋଜୁଛି ସେ ପ୍ରୀତି ପ୍ରେମ ମଧୁ, କିଏ ବା ଚାହୁଁଛି ଗୋପ ମାଧୁରୀ,
ଦୁନିଆ ପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ଜଣେ ହସୁଥିବା ମଣିଷ ଟିଏ..... ହେଲେ ଭିତରର ଏହି ଭଙ୍ଗା ଆଇନାକୁ, ଦେଖିବ ବା ଆଉ କିଏ !
ନିଜ ପାଇଁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନା ମନଖୋଲା ହସି ପାରିଲି, ନା ମୁହଁ ଲୁଚେଇ ନିଜ ପାଇଁ କଇଁ କଇଁ କାନ୍ଦି ପାରିଲି ।
ଦେଶମାତୃକାର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁକି ଏଠି ଯେତେ ବି ଜୀବନ ଯାଇଛି ବୀରପୁଅଟିର ବଳିଦାନ ଦେଖି ତାକୁ ଏଇ ମାଟି ମାଆ କୋଳେଇ ନେଇଛି
ମେଘ ଆକାଶରେ ତୁମ ଛବି କେବେ, ଆଙ୍କିଥିଲି ମନେ ନାହିଁ ।
ବିଜନ ବେଳାର ପ୍ରତିଧ୍ୱନୀ କୁହେ କିଏ ଲାଗ ତାର … ତୁମେ ତୁମେ ତୁମେ....
ଘଟଣା ଦୁର୍ଘଟଣାର ଭିନ୍ନ ଦୁଇ ରୂପ ଜୀବନକୁ ଛୁଏଁ ହୃଦୟକୁ ଘାରେ ଏପରି ବି ହୋଇପାରେ କେବେ କେବେ ଅବିବେକୀତାର ଦ୍ବିଧାହୀନ ପ୍ରୟାସରେ ଅନିଶ୍ଚିତତାର କଳାଛାଇ ଛୁଏଁ କେତେକାଳ ଆଗାମୀ...
ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ଗାୟିକା, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ନିହାରିକା ସେ ଅନାମିକା, ସେ ଉପାନ୍ତିକା
ଦୁଃଖକୁ ଲୁଚେଇବାର ପ୍ରୟାସ ସମସ୍ତଙ୍କର, ସବୁସମୟରେ କେହି ବାରିପାରିବେନି ବୋଲି ଆଟିକାଟେ ଘୋଡ଼େଇ ଦିଆଯାଇଥାଏ କୋଣରେ, ସଯତ୍ନରେ
ଚହଟିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ସେ କି ଅବା ଦିଶଇ? ଧନ ତାଙ୍କ ଅଛି ଜମା ହୋଟେଲର ପାଇଁ, ଗୁହାରି ଶୁଣ ମୋର ହେ ବିଶ୍ବ ଗୋସାଇଁ ଚକ୍ଷୁ ନ ଦେଖୁ ଏ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ