କେଉଁଦିଗୁ କେତେ ଯାତ୍ରୀଙ୍କି ଧରି ଧାଇଁଥିବେ ଶତ ସହସ୍ର ତରୀ ଦଳ ଦଳ ଜଳୁ ହୋଇ ବାହାର ଶିଶୁମାର କରୁଥିବେ ବିହାର
କଙ୍କଡ଼ା ସୋରେ ବିଦେଶ ଭୂଇଁକୁ ଭାଗ ନେବା ପାଇଁ ଗଲା ଓଡ଼ିଶାର କଙ୍କଡ଼ା
ଭୋକର ଦହନରେ ବିସ୍କୁଟର ଶାନ୍ତ୍ୱନାରେ ଭରସିଯାଏ ଜ୍ୱାଳା କିଛି ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶ୍ୱାସନାରେ ।
ଶେଷ ଟ୍ରେକର ଡ୍ରାଇଭର୍ ଯାଚିଥିଲା ତା' ପାଖର ସିଟ୍ ତା' ଦାଢ଼ି, ଆଖି, ଇସାରାକୁ ଭରସିଲାନି ବାସନ୍ତୀ । ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଇ ନେଇ ଗଡ଼ିଗଲା ଶେଷଗାଡ଼ି ।
ବାହା ସରିଗଲେ ବେଦୀ ମୁହଁ ପୋଡ଼ା ନୀତି ଏବେ ନେତା ଛାଡ଼ । ଆପଣା ଶିଙ୍ଗରେ ମାଟି ତାଡୁ ଚଷା ଦୃଢ଼ କର ବନ୍ଧ ବାଡ଼ ।
କାହିଁକି ତଥାପି ଏତେ କଲମେ ବଲମ ତ ଗାଳି ପରି ଗୁଳି ବର୍ଷା ସୂଚୀପତ୍ର ସୂଚନା ଭିତରେ ହଜିଯାଏ ନିଜର ସତ୍ତା ।।
ଗ୍ରନ୍ଥାଗାରରେ ବହି ସବୁ ବଢି ବଢି ଚାଲୁଛି କିନ୍ତୁ ପୁରାତନ ବହି ସବୁର ଆଦର କମି ଯାଉଛି ନୂତନ ଆସେ ପୁରାତନକୁ ସ୍ଥାନ ଚ୍ୟୁତ କରିବାକୁ ଏହା ସନାତନ ସତ୍ୟ...
ତୋ ଜୀବନେ ସଦା ଖୁସି ଭରିଯାଉ ଚାହେଁ ମୋର ଏଇ ମନ ତୋ ଓଠରେ ସେଇ ଚୁନାଏ ହସ ରହିଥାଉ ସାରା ଜୀବନ ।।
ଶିଳ୍ପୀର କଳ୍ପନା ଅତୁଲ୍ୟ ପ୍ରୟାସ ଫୁଟାଏ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଟି ସ୍ପନ୍ଦନେ ପାଷାଣର କୋଣ ଅନୁକୋଣେ ।
ମଣିଷ ମାତର ହୋଇଣ କାତର 'ଧନଜନ ଆୟୁ ଦେଇ ସୁଖୀ କର' ମାଗେ ପ୍ରଭୁ ପାଦେ ଥାଇ ଅବସାଦେ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଶୋଇ ନିଦେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ