ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାକୁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପାଇଁ ଉପଯୋଗ କରୁଥିବାରୁ ଓ ଏହା ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଥିବାରୁ, ଏହାର ନିଷେଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ ।
ସବୁ ଦୁଃଖ ଚାଲିଗଲାପରେ ପୁଣି ଥରେ ଶୂନ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ
ଅନ୍ୟର ଖୁସି ଜଳ ଜଳ ଦିଶେ, ବେଳେବେଳେ ଜଳାଏ ଦିହକୁ,
ନା, ଆଶାରେ ବିଶ୍ୱାସରେ, ଏ ନଈ ପାର ହେଇଯିବାକୁ ଜୋର ଲଗେଇବା, ସାହସରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା, ସମୟକୁ
ଲହରୀ ସବୁକୁ ତମେ ଭାବୁଛ, ମୋ ହୃଦୟର, ମୋ ଅନ୍ତସ୍ଥଳର ଆନ୍ଦୋଳନ ବୋଲି । ତମକୁ ଲାଗୁଛି, ତମେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିଛ ବୋଲି, ମୋତେ ବୁଝିପାରୁଛ ବୋଲି । ମୋ...
ଦୁଃଖକୁ ଲୁଚେଇବାର ପ୍ରୟାସ ସମସ୍ତଙ୍କର, ସବୁସମୟରେ କେହି ବାରିପାରିବେନି ବୋଲି ଆଟିକାଟେ ଘୋଡ଼େଇ ଦିଆଯାଇଥାଏ କୋଣରେ, ସଯତ୍ନରେ
ଦି'ଟା ସମାନ୍ତରାଳ ଜୀବନ, ଦି'ଟା ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ, ଅଶରୀରି ପରି, ଚାରିକାନ୍ଥ ବେଢା କୋଠରୀରେ, ଦିନସବୁ ଆସେ ଯାଏ, ବିତେନି ସମୟ ସେଠି ଅସହ୍ୟ ଋତୁର
ସେ ଡରକୁ ଲୁଚେଇ, ହସଟେ ଖୋଜିବାକୁ ମନ ସଙ୍ଗେ ଲଢିବାକୁ ପଡ଼େ ଡବ ଡବ ଉଛୁଳା ଲୁହକୁ ଲୁଚେଇ ହୁଏନି କାନ୍ଦି ପକେଇଲେ ଉଶାସ ଲାଗେନି
ଖୋଲିଯାଏ ରାସ୍ତା ତମ ଦୁଆରକୁ କାରାଗାର ରନ୍ଧ୍ର ଦେଇ ଟୋପାଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ପରି, ସ୍ମୃତି ସବୁ ଭାସେ ସେଠି
ତମେ ଦୁର ଆକାଶର ତାରା, ତମ କିରଣରେ ଚମକୁଥିବା ଜଳତରଙ୍ଗ ରାତି ସମୁଦ୍ରରେ ଏଠି, ମୁଁ ଭାସୁଛି, ଏକ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅନ୍ଧାରଟେ ପରି ନିଜ ନିଶ୍ୱାସ ଗଣୁଛି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ