ମୋ ବୁଜୁଳିରେ ବନ୍ଧା ହେଇଛି
ତମ ସାରା ଜୀବନର ଦୁଃଖ
ଲହଡ଼ିରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇଯାଇଛି
ମୋ ଅତୀତର ପାଦଚିହ୍ନ
ତମ ସହ ଚାଲିଥିବା ରାସ୍ତା ଓ
ସମୟସବୁ ହଜିଯାଇଛି ଯେମିତି
ପଛକୁ କଣ ଫେରି ଚାହିଁ ହୁଏ
ଏ’ବେଳେ, ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ବି
କାଳେ ପୁଣି ଡୋରୀ ବାନ୍ଧି ହେଇଯିବ
ସେ ଡରରେ, ମିଛ ମିଛ ଆଗକୁ
ପାଦ ପକେଇବାକୁ ହୁଏ
ପଛ କବାଟ କିଳି ଦେବାକୁ ହୁଏ
ସବୁ ଦୁଃଖ ଚାଲିଗଲାପରେ
ପୁଣି ଥରେ ଶୂନ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ
ନିସ୍ଵ ତୁମ ପାଣ୍ଡୁର ମୁହଁ
ବିନା ଦୁଃଖରେ ନିସ୍ତରଙ୍ଗ
ସେଠି ସୁଖର ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଦିଶେନା
ତମକୁ ଖୋଜି ପାଇହୁଏନା
ସୁଖର ଅନ୍ଧକାରେ ବାରିହୁଏ
ଦେହ ମାଂସ ଶରୀରରେ
ଜାନ୍ତବ ଲାଳସା, ବଞ୍ଚିବାର ଇଚ୍ଛା
ଆଖିବୁଜି ହଜିବାର ନିଶା, କିନ୍ତୁ
ବିନା ଦୁଃଖରେ, ରାତି ପାହେନା,
ଜୀବନ ଜୀଇଁ ହୁଏନା
