ଆଉ କେଉଁ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ହେ ଜନଗଣ, ଅପଲକ ନୟନରେ, ଚାହିଁ ରହିଅଛ, ଦେଖିବାକୁ, ଜଉମୁଦଦିଆ ଭୋଅଟ ଯନ୍ତ୍ରରେ, କିପରି ଫଳୁଅଛି ଜନତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ. . . ବହୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଈପ୍ସିତ...
ଆଉ କେତେ ଦିନ ? ଶିକ୍ଷାକୁ ବସ୍ତୁବାଦୀ ଚେତନାର ଶକ୍ତି ସାମର୍ଥରେ ରଙ୍ଗାଇ, ମଜାଇ ପରୀକ୍ଷାର ଜୁଆ ଖେଳେ. . .
ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦର ଆକୁଳ ନିବେଦନରେ ନରସିଂହ, ହିରଣକଶ୍ୟିପୁର ଛାତି ଚିର ରକ୍ତ, ମାଂସ, ହାଡ଼ ଶୋଷି ନେଲା ପରି କେଉଁ ଦୀନଦରିଦ୍ର, ନିରନ୍ନ ବୁଭୁକ୍ଷୁର ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର
ମୋ ଭିଟାମାଟିର ... ବୁନିଆଦି ପରେ କାହିଁ ? କେବେଠାରୁ ବସା ବାନ୍ଧି ରହିଅଛି ଦୀନ ଦରିଦ୍ର-ୠତୁ !
ନିରସ୍ତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁର କାକୁସ୍ଥ କାନ୍ଦଣା ସିନା ଭେଦିପାରିଲାନି ଚକ୍ରବ୍ୟୁହର ବାହୁଡା ବାଟ ; କିନ୍ତୁ, ପାରିଲ କି ସାମନା କରି ? ମହାବଳୀ ଭୀମର ବୁକୁଫଟା ରଡ଼ି ଆଉ ଅପକଟୀ...
ଯୌନପିଶାଚଙ୍କ ଅନିର୍ବାପିତ କାମନାର ନିଆଁରେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାରେ ହୁତୁ ହୁତୁ ହୋଇ ଜଳିଗଲା ସୁଜାତାର ଜୀବନ ଜୁଇ । ନାରୀ ସୁରକ୍ଷା ଆଉ ସଶକ୍ତିକରଣର ଡେଙ୍ଗୁରା ପିଟୁଥିବା, ଏଇ ଆମ ସର୍କାର....
ଖେଳାଇ ଦେଇପାରେ ସ୍ନେହ-ପ୍ରେମ-ସମ୍ପ୍ରୀତି ଆଉ ମାବିକତାର ସମ୍ମୋହନୀ ମନ୍ତ୍ର ଦସ୍ୟୁ ରତ୍ନାକରକୁ ବାଲ୍ମୀକି
ବୋହି ଯାଉଥାଏ, କଙ୍କାଳସାର କଳା ପିଚ୍ପିଚ୍ ଦେହରୁ ତାଙ୍କର ପାଣି ସୁଅପରି ରକ୍ତ. . . ଝାଳ ହୋଇ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ଲୋଚାକୋଚା ଡ୍ରମ୍ରେ ତରଳୁଥିବା ଡହ ଡହ ପିଚୁପରି ।
ସୂଚ୍ୟଗ୍ରେ ମେଦିନୀ ଦେବି ନାହିଁ ବୋଲି କହିବାରୁ ଛିଡ଼ିଗଲା, କୌରବ କୂଳର ଯେତେ ସବୁ ଚେର ମୂଳ ।
ପହିଲି ବର୍ଷାରେ ପଲ୍ଲବିତ ହେଲା ପରି ଗଛବୃଚ୍ଛ ମନ-ପ୍ରାଣ-ହୃଦୟରେ ଖେଳାଇ ଦେଇପାରେ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ