ତମ "ତୁମେ" କେଳି କୁସୁମେ ତମ "ତୁମେ" ଉଚାରିତ ହୁଏ ଡ଼ାକନାମେ
ଯୌବନେ ପ୍ରଣୟ ଗୀତା ର ପଙ୍କ୍ତି ଜପି ରସ କବିତା ରେ ତାର ଛାନ୍ଦ ଯାଏ ଛାପି
ନଉକା ନାୟିକା ହେଲେ ସବୁ ହେବ ଛାରଖାର ନଉକା ନାୟିକା ହେଲେ ନାଉରିଆ ହାରିବ
ମଧୁ ଝରୁଥାଏ ସେଇ ବିଜନ ଲଗନେ ମାଗି ନେଉଥିଲି ତୁମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବରଦାନେ ରାତି ବିତିଛି ତୁମ ବିହୁନେ
ଷୋଳ ଟି ଫଗୁଣ ଛୁଇଁଥିବା ସଦ୍ୟ ଷୋଡ଼ଶୀ ରାଜଜେମା
ଛୁଟୁଥିବା ସେ ପ୍ରୀତି ର ଯମୁନା ସକାଳୁ ସକାଳୁ କିଚିରି ମିଚିର କରି
ଛୁଆଟି ତାର ନ ଆସୁ ଖଳଙ୍କ ନଜରେ ମା ବାରିଦିଏ ଛୋଟ କଳାଟିପା ଦେଇ ତାର ନାଲି ଗୁଲୁଗଲୁ ଗାଲରେ କଳାଜାଇଟେ ବି ବାରି ରହିଥାଏ ସହଜେ ନଜର
ପ୍ରୀୟସୀ ମୋ ଯାଇଥିଲା ଆସି ଅଧା ଲେଖା କବିତାଟିକୁ ଶୁଣିଲା ପରେ ମୋ ଉପରେ ଦେଇଥିଲା ହସି
ଝରିପଡୁ ତାଙ୍କଠୁ କିଛି ରଙ୍ଗ କଳା ଯେତେ ଝରିଲେ ବି ସେ କଳା ରଙ୍ଗ
ପାରିଜାତ ଦେଖି ଲୋଭ ବଢିଲା ତାଙ୍କର ସେହି ସ୍ଥାନେ ଯିବା ପାଇଁ ପକ୍ଷୀରାଜ କୁ ଦେଲେ ସେ ଆଦେଶ
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ