ବାପ ଓଧ, ତୁ ଭାବେନି ତୁ ଏକା ହୋଇଗଲୁ । ମୁଁ ଅଛି ତୋ ପଛରେ । କିଛି ଚିନ୍ତା କରନି । ଯେତେବେଳେ ଯାହା ଦରକାର କହିବୁ ମୁଁ...
ତୁମ ଲଗା ବୃକ୍ଷ ଆଜି ପଲ୍ଲବିତ ହୋଇ ଯତ୍ର ତତ୍ର ସର୍ବତ୍ର ତାହାହିଁ କଲା କୁହ ତୁମେ ଦ୍ରୋଣ କାହିଁକି ଏହାକଲ ?
ସ୍ଫଟିକ ସ୍ଵଚ୍ଛ ଶାନ୍ତିର ସଂଜ୍ଞା ଦୁଃଖରେ ଲୁଚିଥାଏ ସେ ନଈର ପାଣି ପରଶର ମଣି ଜୀବନକୁ ଧନ୍ୟ କରେ ।
ନାନାବାୟା ଗୀତ ହେଲା ଅଜଣା ଜହ୍ନ ମାମୁଁ ହାତେ ଖସି ପଡ଼େନା ଜନି ଜନି ଗାଇ ଗୀତ ପଢ଼ିଲେ କାର୍ଟୁନ୍ ଟିଭିରୁ କଥା ଶିଖିଲେ ।।
ୟେ ସବୁକୁ ମୁଁ ଏବେ ଆହୁରି ସସ୍ତାରେ ବିକିବି ସ୍ଥିର କଲି ସଞ୍ଜ ନଇଁବା ଆଗରୁ ଲାଭ ହେଉ କି କ୍ଷତି ହେଉ ।
ଜନମ ଯେ ଦେଲା କରମ ଲେଖିଛି ମାଟି ମାଆର ସନ୍ତାନ ଛାର ରୁଣ ବୋଝ ଉଠାଇ ନପାରି କିପାଁଇ ହାର ଜୀବନ?
ତୁମକୁ ଟିକିଏ ଦେଖିବା ପାଇଁ ପାଗଳ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁ ଆଖି ସେଠି ଆଜି ବସା ବାନ୍ଧି ରହିଛି ଲୁହ ମୋ ଜୀବନୁ ଉଡିଯାଇଛି ପ୍ରେମ ପକ୍ଷୀ ।
ଛିଡ଼ାହୋଇ ଧାଡିରେ କରିବାକୁ ପ୍ରାଥର୍ନା ଆଉ ଗଣିବାକୁ ଏକ ଦୁଇ ଧକା ମାରି ଜଣେ ଜଣକୁ ଆଗେ ବଢିବାକୁ ଆଜି ବି ମୋର ମନ ହୁଏ ।।
ଇଆଡ଼େ ଆଜ୍ଞା ଆପଣଙ୍କ ଦାବି, "ଆପଣ ଆମଲେଟ୍ ଖାଇବେ, ହେଲେ ଅଣ୍ଡା ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ମନା କରୁଛନ୍ତି !!!" ବଡ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ !
ଆକାଶର ଲୋହିତାଭ ଆଭାରେ, ଷ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହେଉ ଯାଉଥିଲା, ଗର୍ଭବତୀ ମାଆର ସେ କମନନୀୟ କାନ୍ତି, ଆଗନ୍ତୁକର ଆଗମନ ପାଇଁ,
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ