କହିଲା ବରୁଣ- ଏତିକି ନ ଜାଣ, ଗଛ ଥିଲେ ସିନା ମଞ୍ଜି ହେବ, ଆଗେ ଗଛ ଥିଲା, ତହୁଁ ମଞ୍ଜି ହେଲା, ବିନା ଗଛେ କାହୁଁ ମଞ୍ଜି ହେବ ?
ସକାଳ ପହରୁ ଆସିଅଛି ଘରୁ, ବନିସି ପକାଇ ରହିଅଛି ଚାହିଁ ଟୋକାଟାଏ, ଛାଇ ଲେଉଟିଲା, ଥୋପ ସରିଗଲା, ନ ପଡ଼ିଲା ଛୋଟ ମାଛଟାଏ ।
କରି ମଧୁପାନ ହରଷିତ ମନେ ପ୍ରଜାପତି ଯାଏ ଉଡ଼ି । ଫୁଲରାଣୀମାନେ କରନ୍ତି ଅପେକ୍ଷା ଲୋତକ ଜଳରେ ବୁଡ଼ି ।।
ଏ ପାଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପରା ପଞ୍ଚଭୂତ କହନ୍ତି, ଏମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସିଏ ସଂସାରକୁ ଗଢ଼ନ୍ତି ।
ପୃଥିବୀଟା ସାରା ବୁଲି ବୁଲିକା ଫେରିବ ଏଇ ଭାରତେ ଜନମ ଭୂଇଁଠୁ କିଏ ବା ଆଉ ଏତେ ପ୍ରିୟ ହେବ ସତେ ।
ଅଙ୍ଗୁର, ଅଁଳା, ଚେରି, ଜାମୁ ବଇଁଚି, ବେତ, ଖିରିକୋଳି ବଉଳ କୋଳି, ଗଉଡ଼ ଗୋବିନ୍ଦ କୋଳି ଲାଗି ହୁଏ କଳି ।
ବରଷକେ ଥରେ ଆସିଛି ରଜ ଚୂଟିଆ ମୂଷାର ଭାରି ମଉଜ ।
ତଡ଼ାଗ ଲୋଡ଼ଇ କୁମୁଦ କମଳ, ସରଣୀ ଲୋଡ଼ଇ ଦୀର୍ଘତା ଦିବସ ଲୋଡ଼ଇ ତପନ କରଣ, ରଜନୀ ଲୋଡ଼ଇ ଶୁଭ୍ରତା ।।
ସବୁ କିଛି ତାର ଲାଗଇ କାମେ, ତା'ଠୁ ଆସ କିଛି ଶିଖିବା ଆମେ ।
ହାତ ଛାଡ଼ି ଦେଇ ମୁରୁକି ହସି, ଲଥ୍ କରି ସିଏ ପଡ଼ୁଛି ବସି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ