ମୋ ଗାଁ

ଡ଼ଃ କଳ୍ପନା ମଲ୍ଲିକ୍‌

ଆଉ ମୋର ପିଲାଦିନର ଚପଳାମି ସବୁ ଆପଣାର କରିନେଇଥିବା ସ୍ନେହବୋଳା ଗାଁ. . . ଯେଉଁ ଗାଁରେ ଝରଣାଟି

ଭୋକ

ଶ୍ରୀ ଯଚିନ୍ଦ୍ର କୁମାର ରାଉତ

ଆଖିରୁ ପ୍ରଲମ୍ୱିତ ଅସୁମାରୀ ତାରା ବ୍ୟାପି ସ୍ୱପ୍ନର ଆକାଶରୁ ପାହାଡ଼ର ଏ ଜଙ୍ଗଲ ବେଶ ଗ୍ରହରୁ ନକ୍ଷତ୍ର ସଞ୍ଚରିଯାଇଚି ଇନ୍ଦ୍ରଜାଲ, ଏ ଭୋକ ।

ଆମ ଗାଁର ଚିତ୍ର

ଡ଼ଃ ଦିଲୀପ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ

ଆମ ଗାଁ ଦୀନା ଗୋସାଇଁ ଏବେ ଆଉ ନଇଁ ନଇଁ କାଟୁ ନାହିଁ ଧାନ ଦି'ଟଙ୍କିଆ ଚାଉଳ ମିଳିବା ଦିନୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲାଣି ଧାନଚାଷ ।

ଅଟକି ଗଲି ରତନା ଘରେ

ଦିବାକର ସାହୁ

ଝୁପୁରୁ ଝୁପୁରୁ ବରଷା ଝରେ ବାଦଲ ଛାତି ଚିରି । ପୂବେଇ କୋଣୁ ଶୀତଳ ବାଆ ବହୁଛି ଶିରି ଶିରି ।।

ତୁମ ପାଇଁ

ଶ୍ରୀ ବିଧାନ ଚ଼ନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାଇଁ

ପରିସ୍ଥିତି

ଶ୍ରୀ ବରୁଣ କୁମାର ଦାସ

ଯେଉଁଠି ସଳଖି ଠିଆ ହୋଇପାରିବାର ଦମ୍ଭ ଖୋଜୁଥିଲି ସେଇଟା ଥିଲା ଚୋରାବାଲି !

ଭାଗ୍ୟର ଭାଗୀଦାର

ଅନ୍ନପୁର୍ଣ୍ଣା ମହାନ୍ତି

ସମ୍ପର୍କର ସବୁ ମାଟି ଓଦା ହେଲା ଲୁହରେ ଲହୁରେ ବୀଜରୁ ବୃକ୍ଷ ହୋଇ କେନା ମେଲିଲା ମେଲିଗଲା ଡାଳପତ୍ର କଢ଼ଫୁଲ ସ୍ନେହ ମମତାର ରାଶିରାଶି ଫଳ ବି ।

ତୁମେ ସେଇନା

ଆଲୋକ କୁମାର ପଣ୍ଡିତ

ପକେଟ୍‌ରେ ରଖୁଥିବା ବିସ୍କୁଟ୍, ପାଟିରେ ଖାଉଥିବା ପାନ ସାତ ପ୍ରାଣୀ କୁଟୁମ୍ୱ ଭିତରେ ତୁମର ନା ଫେରିବ ସାହାରା ଦେବ ଆହାର ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ କି ! ଆନନ୍ଦ କି...

କାଠର ହୃଦୟ

ଶ୍ରୀ ଅଶୋକ ବିଶ୍ୱାଳ

ଯଦି ତୁମେ ବିଦାୟ ତ କୁହ ଜାଣେ ମୁଁ, ଆଖିରୁ ମୋ ଲୁହ ଝରିଯିବ ହୁଏତ ମରି ଯାଇପାରେ କାରଣ ମୋର ହୃଦୟଟା କାଠର ତ ନୁହେଁ ମୋ ପ୍ରେମରେ...

ମା ତୋ ଆଖିରେ

ଶ୍ରୀ ବିଭୁ ପ୍ରସାଦ ପରିଡ଼ା

ଦୁନିଆ ଆଖିରେ ମାଟି କଣ୍ଢେଇ ମୁଁ ମା ତୋ ଆଖିରେ କିଶ ? ସରଗର ପରୀ ତୁହି ଅପସରୀ ଆଜି ସଜୁ ମୋ ଝିଅ ବେଶ ।।