ଠିକ୍ କହିଛୁ, ମନେ ପଡ଼ିଗଲା ବୋଲି କାନ୍ଦି ପକେଇଲି । ଗୋଟିଏ ବୋଲି ପୁଅ, ନିଇତି ତାକୁ ଦେଖୁଥିଲି । ଆଉ କିଏ ମୋତେ ବୋଉ ବୋଲି ଡାକିବ ନା...
ଜହ୍ନ ଖୋଜୁଥିଲା ନୀଳ କଇଁକୁ ଗାଁରେ ପୁରପଲ୍ଲିରେ ସହରର କଂକ୍ରିଟ ଘର ଆଉ ଚାରି ଛକିଆ ରାସ୍ତା ସେପାଖରେ ହେଲେ କୋଉଠିବି ନୀଳ କଇଁକୁ ନପାଇ ଜହ୍ନ ନିରାଶ ହୋଇଗଲା...
ସତେ ଯେମିତି ଗାଁ ଦାଣ୍ଡର ଅଳିଆ, ଆବର୍ଜନା, ମାଟିଗୋଡ଼ି ସାଙ୍ଗକୁ ସାମୟିକ ଭାବରେ ଆମର ବାସ୍ତବତା ମଧ୍ୟ ଧୋଇ ନେଇଥିଲା ଶ୍ରାବଣ ।
ସେ ଗୋଟିଏ ମାୟାବୀ ରାକ୍ଷସ । ଏମିତି ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଗଭୀର ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇ ସେ ହତ୍ୟା କରେ ।
ସୁଜାତାଙ୍କ ନାଲି ଆଖିକୁ ଡରି ବୋଉକୁ ରାତିରେ ଘୋଡାଇ ହେବା ପାଇଁ, ଚଦରଟାଏ ଦେଇଥିଲେ ମନୋଜ ।
ଚିଟୁ କହିଲା, "ତମ ସମୟରେ ସେମିତି ଥିଲା ।" ରିନି କହିଲା, "ତମେ କ'ଣ ଆଜିକାଲି କଥା ଜାଣିନ ବାପା ?" ଜୟନ୍ତ ବାବୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଯାହା କିଣିଛି...
ସେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲା ଯେ ଉପରିସ୍ତ ଅଫିସରକୁ ଆଉଥରେ ଏ ବିଷୟରେ ଜଣାଇବ
କେମିତି ପାଠ ପଢ଼ିବି ? ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଷେଇ କରିବ କିଏ ? ବିଲକୁ ଭାତ ନେବ କିଏ ? ବଳଦକୁ ତୋରାଣି ନଡ଼ା ଦେବ କିଏ ? ବାପା...
ତୁ ଯଦି ସ୍କୁଲ୍ରେ ପଢିଥାନ୍ତୁ ତୋତେ ସେମାନେ ସୁଯୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତେ ।
ସରପେଞ୍ଚ ! ଏହି ଦସ୍ତଖତଠାରୁ ଟିପ ଚିହ୍ନ ଭାରି ଟାଣ ଆଉ ଏହି ଦସ୍ତଖତ କରୁଥିବା ମଣିଷଙ୍କ ଠାରୁ ଟିପଦିଆ ମଣିଷଗୁଡ଼ା ଟିକେ ବିବେକୀ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ